Floortje Zwigtman - Schijnbewegingen (15+)

Ik ben zondag begonnen met lezen. Tot nu toe vind ik het een prachtig boek. Mooie beschrijvingen.

Ik vond het een prachtig en bij momenten ook een zeer ontroerend boek. Jammer dat het een open einde heeft, het 2e deel ga ik zeker lezen!

Ik vond mooi dat gedeelte dat hij bij zijn vader woont.

En Trops vond ik eigenlijk wel een goeie vent.

Ben ook benieuwd naar het vervolg.

Bernadet

Floortje Zwigtman gaat in dit boek een groot taboe te lijf. Schijnbewegingen is een verhaal over verlangen, homofilie (die in het Victoriaanse Londen absoluut onaanvaardbaar en strafbaar was) en schandknapen. Vooral dat laatste is iets waar je het als lezer niet altijd gemakkelijk mee hebt. Toch neemt Floortje met haar verhaal geen standpunt in. Ze oordeelt niet, ze beschrijft alleen maar. En dat doet ze erg geloofwaardig.

Het boek is een mengeling van fictie en non-fictie en dat op zich is al erg bijzonder. De nevenpersonages zijn reële figuren uit het historische Londen. De schandalen waartussen ze zich bewegen zijn even echt. Daartussen heeft Floortje Zwigtman een fictieve jongen als hoofdpersonage neergezet. Het is een jongen die erg volwassen is voor zijn leeftijd, die weet wat hij wil, die een doorzetter, maar ook wel angstig is. Toch wint zijn lef het steeds van zijn angst. De andere personages worden ten tonele gebracht op een manier waarop Adrian zelf in elkaar zit: hij gebruikt ze waar hij ze nodig heeft.

De innerlijke strijd waarin een opgroeiende jongen ontdekt dat hij homofiele gevoelens heeft en dit wil aanvaarden, lijkt me wel onwaarschijnlijk kort. Van het zien van een aantrekkelijke Italiaanse fietser tot het in bed duiken met de degoutant corpulente Trops zitten hooguit enkele dagen.

Ook zou de uitgever zich eens dringend moeten bezinnen over de honderden schuin gedrukte woorden in het verhaal. Ze moeten verwijzen naar een verklarende woordenlijst achteraan het boek die vaak niet meer weet te vertellen dan wat al in het verhaal staat. Ook alle Franse uitdrukkingen van Trops zijn cursief gedrukt alsook – en dat is pas echt potsierlijk – elk woord waarvan Floortje Zwigtman vindt dat het met klemtoon moet worden gelezen. Het heeft mij alleszins mateloos geïrriteerd.

Schijnbewegingen is een lijvig boek van vijfhonderd bladzijden, en dat op zich is al een meesterstuk. Het is het eerste deel van het tweeluik Een groene bloem en eindigt dan ook met een dramatische cliffhanger. Waar dit eerste deel vooral een verkenning is van Adrian Mayfield in de wereld van de high society en zijn eigen homoseksuele gevoelens, kondigt het tweede deel zich aan als de meedogenloze strijd tussen Adrian en zijn gelijkgezinden enerzijds en al diegenen die de homofilie met hand en tand willen bestrijden anderzijds.

Dag stefan,

Inmiddels ben ik deel 2 aan het lezen en eigenlijk weet ik niet goed wat ik er mee moet. Het is weer mooi en onverbloemd geschreven maar ik ben bang dat het verrassingseffect van het eerste deel ontbreekt.

Daarin werden inderdaad de ontluikende homofiele gevoelens van Adrian beschreven en het toetreden in een voor hem totaal onbekende wereld van intellectuelen en niet te vergeten de wereld van de prostitutie.

Wat ik mooi aan deel 1 vond was dat alles nieuw was voor Adrian en de gevoelens wat betreft al dat nieuwe wist Floortje Zwigtman goed te beschrijven. Het was in feite een volksjongen uit een volksbuurt die zich heel goed besefte dat hij dat in de ogen van zijn nieuwe 'vrienden' ook altijd zou blijven. Hij haalde eruit wat er in zat. Floortje liet ons de ontdekkingstocht van Adrian meebeleven.

Wat Trops betreft... Adrian wist niet waar hij aan begon, het was uit ellende dat hij naar Trops ging, dat het zulke verdragende gevolgen zou hebben kon hij niet weten. En Trops was aardig en een beetje gek en gaf hem te eten, het was eerder uit berekening dat Adrian op zijn avances in ging dan toegeven aan zijn homofiele verlangens.

Maar nu deel 2...

Adrian is niet meer de onschuldige jongen en weet heel goed van de hoed en de rand. Het nieuwe is er niet meer. Ja hij is verliefd maar of die verliefdheid genoeg is om het hele boek te dragen...

U hoort nog van mij.

Groet

Dettie

Was er al bang voor. Ik zal zo snel niet aan deel twee beginnen..