Diane Put & Suzanne Diederen - Als de maan lacht 4+

Marjo schreef : Er is een nadeel aan openbaar: er zijn - hopelijk geen- maar misschien toch een paar kinderen die baat hebben bij zo'n boek. Maar er zijn er veel meer -in de bieb komen kinderen van alle leeftijden - voor wie je dit niet wil in een beschermde omgeving als een school zichtbaar wil hebben.

Heel dubbel. Van de ene kant ben ik het helemaal met je eens want kinderen moeten natuurlijk niet zomaar in het diepe gegooid worden en helemaal van streek thuis komen omdat ze iets hebben gelezen waar ze van zijn geschrokken. Van de andere kant hangt er rond veel onderwerpen een taboesfeer. Daar wordt niet over gepraat. Kinderen mogen best weten dat er nare dingen in de wereld gebeuren mits dat op de juiste manier wordt gebracht. Kinderen kunnen niet tegen alles beschermd worden, het is naar mijn mening juist beter om ze te leren wat goed en wat fout is en hoe ze moeten handelen als hen iets naars overkomt.

In een openbare bibliotheek moeten kinderen toegang tot dit soort boeken hebben. Die staan vaak niet zomaar tussen de gewone leesboekjes dus alleen kinderen die er specifiek naar op zoek gaan komen ze dan tegen of ouders kunnen het lenen voor hun kinderen. Kinderen kunnen er dan zelfs in de bieb in lezen zonder dat anderen dat meteen zien. Kleine kinderen komen alleen met hun ouders in een openbare bieb dus die kunnen zelf toezicht houden op wat ze onder ogen krijgen. In een school is het anders, dat ben ik het met je eens.

Voordat een boek in een schoolbibliotheek wordt gezet wordt het naar ik aanneem wel door iemand van school gelezen, ik neem dus aan dat de school zelf al zorgvuldig genoeg is. En de ene schoolbibliotheek heeft een flinke ruimte met boeken waar een kind zich af kan zonderen of aan een tafel kan gaan zitten werken, en de andere heeft bij wijze van spreken een plankje boeken achterin de klas, dat maakt natuurlijk wel verschil.

Toch zijn het in mijn ogen vaak juist de sensatie- en bombarieverhalen die angstig maken in plaats van de oprechte, eerlijke, informatieve boeken. Ik denk juist dat openheid en eerlijkheid voor kinderen veel beter is. Als je als ouders goed kan praten daarover dan is het prima. Maar er zijn ook veel ouders/volwassenen die er zelf veel te veel moeite me hebben om over bepaalde onderwerpen te praten.

Dan kan dit boek mogelijk, zowel voor het kind als de volwassene, een mooie opening zijn zonder dat het gelijk al te zwaar wordt. Of kan een kind zelf de informatie krijgen die het wil.

Maar dit boek is voor kinderen vanaf 4 jaar en dat kan het kind zelf dus nog niet lezen. Het verhaal zal dus altijd door een volwassene verteld worden. Dat kan dus thuis en op school zijn.

Maar deze hele discussie begon met de vraag van Marjo waarom ik wel kinderboeken met deze onderwerpen lees en moeite heb met romans over dit onderwerp.

Antwoord: Ik vind sommige onderwerpen van kinderboeken nu ook moeilijk maar het wordt in kinderboeken integer en eerlijk gebracht zonder bombarie en drama's eromheen en dat vind ik prettig. Ik leer er ook veel van.

Dettie

Ha ha, die Dettie, je bent een idealist! Er wordt echt geen boek door leerkrachten gelezen! Ik spreek voor onze school, maar het zou me niets verbazen als dat overal zo is! Daar hebben ze geen tijd voor. Je mag al blij zijn als ze in de gaten houden waar een kind mee bezig is..

Als iemand ze leest, dan ben ik het! En ik vind dus niet dat ze zomaar openbaar moeten staan op school, dus komen ze er niet. Wat je zegt Annemarie: onder leiding, en vindbaar voor volwassenen, allemaal prima, maar niet tussen de spionage en de discriminatie...

Een boek voor kinderen vanaf vier jaar is voor alle leeftijden beschikbaar in een openbare bieb, dus blijft mijn bezwaar gelden. Misschien zijn er volwassenen bij die kleinere kinderen, maar die houden dat ook niet altijd in de gaten.

Ik ben dus het tegendeel van jou Dettie: een zwartkijker.