Diane Put & Suzanne Diederen - Als de maan lacht 4+

een mooi, integer en lief prentenboekje over verlies en afscheid nemen.

zie www.leestafel.info/archief/jeugd/diane-put-als-de-maan-lacht

Dettie

'vriendelijke aandacht', grappig gezegd.

Het blijft me eigenlijk verbazen dat je alle ellende wel in dit soort jeugdboekjes wilt lezen en in romans moet je er niets van weten!

Het verschil tussen kinderboeken en romans is dat in kinderboeken de dingen gepresenteerd worden zoals ze zijn.

Het kind is verdrietig net als haar papa en ze benoemen het zoals het is. De koekjes van oma zijn lekker maar mama maakte ze lekkerder enz. Precies wat je op die momenten voelt en mist.

In romans worden er soms verhalen omheen geweven waar de honden geen brood van lusten en dat staat me inderdaad regelmatig erg tegen. Maar een goede roman die verlies en afscheid nemen eerlijk en goed beschrijft, ja dat wil ik wel lezen.

Dettie

Wat een lief en integer boek. Knap hoor om op deze manier over zo'n moeilijk onderwerp te schrijven.

Ik liep er nog over na te denken waarom in kinderboeken wel en in veel romans niet.

In romans worden er vaak van die bizarre dramaverhalen omheen verteld waar ik dus totaal niet van houd.

Kinderboeken brengen het vaak terug tot de essentie, tenminste kinderboeken voor heel jonge kinderen.

Daar houd ik wel van. Er wordt eerlijk gemeld wat de pijn is, en dat iemand verdrietig kan zijn.

In weinig woorden wordt precies verteld waar het om gaat.

Dettie

Tja, ik vind het juist prettiger als dit soort dingen verhuld worden, 'verstopt' voor zover je dat kan zeggen, in een goed verhaal. Ik sluit nu even akelige thrillers uit, want daar is het er natuurlijk niet om te doen dat je er van leert.

Niet dat het niet in sommige gevallen goed is als je duidelijk ergens kunt lezen hoe het zit, en misschien ook wat je er aan kunt doen, maar dat zijn dus het soort boeken die ik dan weer niet wil lezen.