Mireille Geus - De andere weg 11+

haar vader is er niet meer. Wat hem overkomen is wordt niet verteld.

Hij werd ineens ziek en was binnen de kortste keren overleden.

- al denk ik echt niet dat een kind in die tijd het woord ’sorry’ bezigde! -

nee dat denk ik ook niet!

Ik trof in een ander historisch kinderboek ook het woord doemdenken aan, dat is verzonnen door Koot en Bie!

Maar waarom vertelt ze niet over de ‘hagepreken’ zoals de geheime bijeenkomsten van doopsgezinden genoemd worden?

Ze hebben één keer een bijeenkomst bij iemand thuis, en één keer een bijeenkomst buiten die verstoord wordt door de soldaten, die de bijeenkomst uiteen slaan. Ze noemt het woord hagepreek niet maar vertelt wel dat de bijeenkomsten stiekem plaatsvonden, soms buiten waren én heel gevaarlijk waren.

In Nederland dus, en nog wel ergens in de buurt van Haarlem.

Waar haal je dat uit? ik heb nog gekeken of ik een aanwijzing kon vinden waar het was, maar er werd alleen de waag genoemd, maar zoveel steden hadden vroeger een waag.

(Dat hele 'onderwater zetten' verhaal kan ik me trouwens niet herinneren. Stond dat ook in het boek? )

Dettie

Dat van die vader klopt, maar er werd ook gehint dat het iets te maken had met het geloof. Het riep vragen op zal ik maar zeggen.

Ja, er werd wel verteld over die hagepreken, maar waarom het woord niet genoemd, of in ieder geval achterin informatie er over? Dat was het handigst geweest bij dit boek: gewoon achterin meer info!

Nelleken zegt ergens dat ze misschien maar naar Haarlem moeten gaan. In die tijd was het al heel wat denk ik als ze iets van de wereld wisten, dus ik ga er dan van uit dat het vlakbij geweest moet zijn. Ook wat betreft de reismogelijkheden.

Nee, al die dingen die ik noem staan dus niet in het boek, maar hebben zich wel in die tijd, zelfs dat jaar afgespeeld. Ik vind het dan een gemiste kans als je het er niet over hebt.

Ja dat is wel een goed idee, achterin meer info over die tijd plaatsen.

Zelf dacht ik ook steeds aan de hagepreken en toen ze eenmaal ergens buiten een bijeenkomst verwachtte ik het woord ook wel, maar misschien snappen kinderen dat helemaal niet, weten ze dan helemaal niet wat er bedoeld wordt. (met jouw lijst had dat wèl gekund)

Ik las in het interview met Mireille Geus dat ze niet erg vrij was in het schrijven:



Toen ik een globale opzet voor dit boek had gemaakt, heb ik de synopsis laten lezen aan de mensen van de doopsgezinde gemeenschap. Ook zij zeiden: Wat is dit een heftig verhaal. Ja, dacht ik, maar dít was jullie opdracht.

Sterker nog, oorspronkelijk vroegen ze me om een boek te schrijven over meerdere doopsgezinden die ter dood zijn gebracht. Maar om nou zes mensen op te voeren die stuk voor stuk doodgaan om hun geloof, nee, dat is niet zo wat voor een kinderboek.

Ik heb het verhaal extra prangend willen maken door Nelleken alles te laten doen wat ze kan om haar moeder vrij te krijgen. Terwijl haar moeder uiteindelijk nogmaals de keuze maakt: ik verzet me niet, ik doe dit graag voor mijn geloof. Dat past goed bij de doopsgezinden: ze waren vredelievend en verzetten zich nauwelijks.”

„Nelleken is een mondig meisje. In eerdere versies van mijn verhaal was ze zelfs behoorlijk recalcitrant. Ze was veel te veel een kind van nu, te veel een puber en ze maakte zich te boos over de keuze van haar moeder. Ik heb dat allemaal aangepast."

Misschien had Mireille Geus wel veel meer geschreven maar moest er van alles veranderd worden.

Zelf vond ik dat ze te uitgebreid het handelen van de moeder probeerde uit te leggen, maar wie weet moest dat ook wel van de opdrachtgever.

Het boek wringt, je hebt het gevoel dat de schrijfster zich niet helemaal in de materie kon verplaatsen maar nogmaals wie weet kon ze dat wel maar wilde de opdrachtgever het anders.

Dettie

Dan nemen we haar niets kwalijk.