Jan Terlouw: Oorlogswinter 12 + (samenleesboek februari/maart 2009)

Marjo vond de taal wel wat oudbollig lees ik. ik vond dat wel meevallen. Misschien omdat ik pas andere boeken las uit die periode (Pietje Bell, Swiebertje) die totaal on(voor) leesbaar waren.

Willeke

" Michiel vond het een vervelende toestand, maar hij had genoeg verliefde paren gezien om te weten dat hij makkelijker kon proberen om de Maagdenburger halve bollen uit elkaar te trekken dan Erica te verhinderen hier te komen.

"Nou ja," zei hij, "dan moet je in vredesnaam maar af en toe Jack z'n eten brengen."

Dat was Erica toch iets te machtig.

"Jij snotneus," zei ze, "weet je dat je spreekt tegen je oudere zuster?"

Je bent de baas niet over me. Eerder omgekeerd, zou ik zeggen,"

"Ik heb de verantwoordelijkheid," zei Michiel rustig."

Dit stukje vind ik toch niet bepaald modern. Het is goed te lezen hoor, maar als je dit vergelijkt met hoe het in hedendaagse boeken zou staan, nou..

Ik was zo enthousiast maar 4 exemplaren die ze hier in de bib hebben zijn tot minsten half maart uitgeleend aan leerlingen die ze nodig hebben voor besprekingen. Eentje moest al binnen zijn van half februari maar ze vermoeden dat het nog een eind zal duren.

Jammer

Ik heb het jaren geleden gelezen maar weet er niet genoeg meer van om zo in de discussie te vallen.

Prachtig beschreven boek, althans over de bezetting tijdens de oorlogsjaren.

Wat ik miste was de emotie rondom het sterven van de vader (en andere dorpsgenoten). Ook tijdens de nare oorlogsjaren lijkt me dit in een gezin toch wel veel impact hebben. Daar werd in het verhaal nauwelijks aandacht aan besteed.

Al met al een heel mooi boek, dat ruim dertig jaar na uitgave, nog zeer goed leesbaar én boeiend én voor de huidige jeugd leerzaam is!

groetjes, irene

Ik heb het exemplaar uit het magazijn gekregen valt half uit elkaar maar belemmerde me niet om in een paar uur het boek te lezen.

Het leest heel vlot weg, het verhaal is heel mooi maar inderdaad alles roept weinig emoties op... noch bij de personages van het boek noch bij de lezer.

Maar het hinderde me eigenlijk helemaal niet, dat gebrek aan emoties... 'k heb iets tegen boeken waar het gesnotter eruit spat...

Daar houd ik ook erg van....wanneer alles 'droog' geschreven wordt, zonder beschrijving van emoties.

Ook een reden waarom ik over het algemeen liever mannelijke auteurs lees.