Sara Blædel - De vergeten zusjes samenleesb juli/aug 2014

Als ik nu terugdenk aan het boek dan is mijn gevoel dat ik meer een thrillerroman heb gelezen. Natuurlijk was er een speurder, maar die stond niet zo op de voorgrond als bijvoorbeeld bij Elisabeth George. Daar heb je toch dat Lynleys verhaal los te koppelen valt (de toevalligheden daargelaten) van de plot.

Bij 'de zusjes' was het meer een geheel, dan stoort het me ook minder dat er een privéleven getoond wordt.

Maar: het is al even geleden dat ik het boek las, en de precieze inhoud is me allang ontschoten.

Ik heb eigenlijk nooit problemen met het tonen van het privéleven van de speurders. Het maakt ze meer tot echte mensen van vlees en bloed. Ook bij Elisabeth George vind ik het privéleven van Lynley niet hinderlijk voor het verhaal, hoewel het er wel voor zorgt dat de boeken erg dik worden.

Ik hou ook van boeken waarin het privé-leven van de speurders een rol speelt. Die boeken genieten zelfs mijn voorkeur. Het is net wat Renate al schrijft: het maakt de personages menselijker. Ook vind ik dat een verhaal daardoor wat minder rechttoe-rechtaan wordt. Wel moet het mooi in balans zijn en niet afleiden van het hoofdverhaal. Ik vind dat Sara Blædel het prima doet.