Sara Blædel - De vergeten zusjes samenleesb juli/aug 2014

Het einde heeft een beetje een shockeffect vind ik. Maar als je dan terug gaat denken aan alles wat je gelezen hebt, past het wel goed bij het verhaal.

Zo shockerend is het niet, want ik heb al geen idee meer wat er gebeurd is..

Ik ben het wel met Inge eens dat het privégedoe er uit mag, maar ja, dat heb ik bij de meeste van die seriespeurders.

Marjo schreef : Zo shockerend is het niet, want ik heb al geen idee meer wat er gebeurd is..

Ik ben het wel met Inge eens dat het privégedoe er uit mag, maar ja, dat heb ik bij de meeste van die seriespeurders.

Ik heb het nog niet gelezen, maar ik heb over het algemeen geen problemen met privégedoe in thrillers, maar ik ben dan ook gek op seriespeurders, juist omdat het zo prettig is om in zekere zin een soort band op te bouwen met de hoofdfiguren en als de informatie te intiem wordt, dan kan ik altijd even diagonaal lezen.

Meestal stoort de "privelijn" me niet maar hier vond ik vooral de romance tussen de detectives en het "verhaal" van de vriendin weinig ter zake doend.

Maar misschien, als ik de andere boeken in de juiste volgorde had gelezen dacht ik daar anders over. Om een voorbeeld te geven: Ik heb veel boeken van Elisabeth George gelezen en als de boeken van Inspector Lynley in de juiste volgorde leest is het privéverhaal een rode draad door de boeken heen. Als je een boek ergens halverwege de reeks leest snap je niet altijd de finesses van het priveverhaal en dan is het eerder hinderend.

Inge schreef : Meestal stoort de "privelijn" me niet maar hier vond ik vooral de romance tussen de detectives en het "verhaal" van de vriendin weinig ter zake doend.

Maar misschien, als ik de andere boeken in de juiste volgorde had gelezen dacht ik daar anders over. Om een voorbeeld te geven: Ik heb veel boeken van Elisabeth George gelezen en als de boeken van Inspector Lynley in de juiste volgorde leest is het privéverhaal een rode draad door de boeken heen. Als je een boek ergens halverwege de reeks leest snap je niet altijd de finesses van het priveverhaal en dan is het eerder hinderend.

Daarom probeer ik series ook het liefst in de juiste volgorde de lezen. Bij Elisabeth George is dat helemaal belangrijk, omdat bepaalde dingen in latere boeken ook een rol spelen. Zo is daar de verhouding van de vrouwelijke hoofdfiguur met haar moeder, die later in een soort verzorgingshuis komt, haar verhouding met haar buurmeisje en de vader. Verder is er natuurlijk de geschiedenis van Lynley met Lady Helen en z'n vrienden en al dat soort dingen.

Het wordt trouwens ook wel eens lastig als je boeken met grote tussenpozen leest. Ik ben erg gek op de boeken van Anna Holt, zeker de boeken met Hanne Wilhelmsen vond ik altijd erg leuk, met een grappig team en leuke mensen.

Ik val meestal halverwege in een serie en dan lees ik noodgedwongen alles door elkaar. Maar als het even kan lees ik een serie ook het liefst op de juiste volgorde. Ik vind het leuk om de hoofdpersonen beter te leren kennen en ze weer terug te "zien" in nieuwe delen.