Koudegolf, Arnaldur Indridason (samenleesboek dec. / jan.)

En hier is het boek ook uit.

De derde Indridason die ik gelezen heb en weer genoten.

Echt een goede schrijver, goede opbouw van het boek, prettige dialogen, uitstekende psychologische diepgang, fantastisch plot, melancholische beschrijvingen van personen, natuur en klimaat.

Op naar het volgende boek van hem!

(En IJsland lijkt me inderdaad een prachtig land, maar net als Dettie ben ik toch meer een licht en zomermens).

groetjes, irene

Ik heb koudegolf ook uit en alhoewel het verhaal goed is stoorde ik me dikwijls aan de namen.. oke het zijn misschien ijslandse namen en vooraan het boek word uitgelegd hoe ze uitgesproken worden... maar het is vertaald... kunnen ze de namen dan geen heel klein beetje aanpassen zodat ze je niet telkens tegenhouden (zeker in het begin) in het verhaal te blijven???

Ik probeerde telkens de namen "juist" te lezen... en dat haalt je echt wel uit het verhaal... eens je weet welke namen bij welke personen horen dan lees je er gewoon over maar in het begin vond ik het ergerlijk.

Inge schreef : Ik heb koudegolf ook uit en alhoewel het verhaal goed is stoorde ik me dikwijls aan de namen.. oke het zijn misschien ijslandse namen en vooraan het boek word uitgelegd hoe ze uitgesproken worden... maar het is vertaald... kunnen ze de namen dan geen heel klein beetje aanpassen zodat ze je niet telkens tegenhouden (zeker in het begin) in het verhaal te blijven???

Ik probeerde telkens de namen "juist" te lezen... en dat haalt je echt wel uit het verhaal... eens je weet welke namen bij welke personen horen dan lees je er gewoon over maar in het begin vond ik het ergerlijk.

Dat is een doodzonde in de vertaalwereld, Inge. Namen worden nooit vertaald. De enige uitzondering die wel eens wordt gemaakt is voor namen in kinderboeken.

oke begrijp ik wel maar maakt het toch met momenten lastig te lezen...

'k bedoel maar een naam als Kleifarvatn (naam van het meer) en Elinborg is nu nog wel te lezen maar namen als Siguròur óli... nou als je het gewoon lees als sigurour Oli dan oke... maar je weet dat die o anders uitgesproken moet worden en doordat je dat steeds wil doen vertraagt het het verhaal... Het zou dus siguthour moeten uitgesproken worden... moesten ze de naam gewoon zo drukken (fonetisch dus) ipv die speciale o dan zou dat gemakkelijker lezen zijn... en dan veranderd de naam uiteindelijk niet he

Ik heb me eigenlijk niet gestoord aan die namen. Misschien omdat ik er redelijk aan gewend ben door het vaker lezen van Scandinavische thrillers en het feit dat ik IJsland zelf heb bezocht. Het zou voor mij denk ik toch een stuk afdoen aan de authenticiteit van een boek wanneer namen die horen bij het land waarin het verhaal zich afspeelt, zouden worden vertaald naar voor ons makkelijker te interpreteren namen.

Dat zou hetzelfde zijn wanneer in een van origine Portugees boek de naam Joao zou worden vertaald met Jan (of fonetisch: zjoauoo)..... dat 'bekt' dan niet in het boek denk ik. Waarom zou dat voor het IJslands dan wel moeten?

oke nee... het gaat me niet over de namen op zich maar de lettertekens die gebruikt worden in die namen en die niet in onze taal voorkomen en daardoor het moeilijk maken om in een vertaalt boek de naam vlot te kunnen lezen, de ð, þ, æ,...

dat ze er dan in het begin van het boek bijzetten dat die IJslandse þ

word uitgesproken als de engelse stemloze th en de IJslandse ð als de stemhebbende variant en æ als ai... maakt het enkel ingewikkelder...

Als ik jou vb bekijk joanazinha dan is mijn antwoord... ja maar Joao kan ik lezen zonder problemen en of het dan fonetisch juist is of niet ik kan er iets van maken zonder het verhaal stil te leggen om de tekens te ontcijferen en na te gaan denken hoe zit het weer? terug te bladeren naar het begin weer eens te kijken hoe het zat enz....

Als het dan een boek is die vertaalt is uit het arabisch (om maar een overdreven voorbeeld te geven) dan laten ze die namen toch ook niet in arabische tekens staan... zou nogal iets geven... geen enkele naam zou nog te lezen zijn