Stephen King:Misery (samenleesboek september 2007)

Dan vind ik toch dat het dichter bij horror aanleunt dan thriller. of ik lees de verkeerde soort thrillers :lol:

Inge

Het is te psychologisch vind ik voor echte horror. Die druipt echt van het bloed, en is vaak te gruwelijk om te lezen. Mo Hayder komt daar nog dichter bij in de buurt dan King denk ik.

Maar de term horror geeft mij meteen een gevoel van hard, grof, nietsontziend. Zeker niet diepgaand, zeker niet psychologisch.

Maar ik denk dat dat een persoonlijke invulling is.

thrilhorror dan :lol:

Nee, het is gewoon, een roman als Geestdrift vind ik een thriller...

Stephen King doet er nog een schepje bovenop (naar mijn mening). Het is inderdaad psychologisch maar toch met momenten ook zéér grof en bloederig (zoals het ommaaien van die agent: hoe dat in geuren en kleuren vertelt wordt...) en leunt het meer bij horror aan.

Daardoor kwam ook mijn vraag waar ze hem onder zetten....

Bij deze hebben we een nieuwe categorie :lol:

Inge

Hallo Marjo,

Dat klopt niet. Er bestaat ook psychologische horror, dat is horror waar op het oog niks schokkends gebeurd, zoals een bv bloederige moorden, maar die diep op je geest inwerkt. Ik heb even geen voorbeeld van boeken paraat, maar bij films zijn dat zondermeer de films van de canadese regisseur David Cronenberg. Soms wordt splatter (waar het bloed letterlijk van afspat) en psychologisch gecombineerd, ik denk bv aan Scanners.

En vergeet niet dat horror, tenminste bij de film begonnen is met suggestie, in plaats van tonen. Dan hebben we het over de gotische horror film. Die is in boekvorm net voorbij de helft van de 18de eeuw geboren.

Dus er zijn meerdere categorieën in het horrorgenre, die gaan van subtiel tot inderdaad grof geweld. Die subtiele horror is ook echt voor fijnproevers en daar staat de verbeelding hoog in het vaandel. De grove horror is meestal realistisch, niet ontziend en alleen maar daarop gericht.

Uitzondering is de bijzondere griezelfilm Texas Chainsaw Massacre van Tobe Hooper. In die film wordt nauwelijks iets expliciet in beeld gebracht, hoewel er vaak met een rokende kettingzaag wordt gezwaaid, maar zijn de beelden prachtig gefilterd, waardoor een apart atmosfeer ontstaat. Dit is trouwens een goed voorbeeld van psychologische horror, want de sfeer is zo deprimerend, dat hij diep in je geest doordringt.

Maar deze categorieën gelden ook voor de boeken in het genre.

HP Lovecraft is echt een meer suggestieve, atmosferische schrijver, net als William Hope Hodgson. Meer explicieter is bv Michael Slade.

En de verdieping bij griezelverhalen zit vaak in de atmosfeer, worden de karakters en situaties ook uitgediept, mag je het literaire horror noemen, zoals de verhalen van ETA Hoffmann en Edgar Allen Poe.

Marjo schreef : Het is te psychologisch vind ik voor echte horror. Die druipt echt van het bloed, en is vaak te gruwelijk om te lezen. Mo Hayder komt daar nog dichter bij in de buurt dan King denk ik.

Maar de term horror geeft mij meteen een gevoel van hard, grof, nietsontziend. Zeker niet diepgaand, zeker niet psychologisch.

Maar ik denk dat dat een persoonlijke invulling is.

Ik zei al dat dat een persoonlijke invulling was. Zo voelt het voor mij. Het woord horror heeft die bijsmaak voor mij.

Ik zou Lovecraft en Poe ook geen horrorschrijvers noemen, maar griezel..

Ik ben bang dat ook met de verdeling in categorieën er geen duidelijke richtlijnen bestaan??

Hoi Inge,

De Amerikaanse filmclassificatie heeft een beoordelingssysteem waarbij films langs een lat gelegd worden.

Hier is het lijstje:

G: Groot publiek, alle leeftijden

PG: Parental guidance suggested; dit materiaal is niet altijd geschikt voor kinderen

PG-13: Parents strongly cautioned; er kunnen scenes in voorkomen die niet geschikt zijn voor kinderen onder de 13.

R: Restricted; Onder de 17 jaar geen toegang, tenzij met begeleidende ouder of voogd

NC-17: Geen toegang voor jeugdigen onder de 17 jaar

Ik heb Misery op dvd. Eenmaal in de bioscoop op groot doek gezien en meerdere keren op video en dvd. Voor de liefhebbers een film om naar uit te kijken.

Weet je trouwens dat een nieuw onderzoek heeft uitgewezen dat mensen naar een griezelfilm kijken, omdat ze juist angst aangejaagd willen worden. Ik kan dat als griezelliefhebber dat alleen maar beamen en was daar allang van overtuigd.

Mijn favouriete scene is de scene waar de moeder met vorken, messen en ander bestek tegen de muur genageld wordt. Het symbolisme en surrealisme dat die scene uitstralen is indrukwekkend. Maar het verhaal zelf vind ik ook prachtig, een lelijk eendje dat gepest wordt door plaaggeesten, neemt gruwelijk vaak. Sissy Spacek speelt heel overtuigend.

Groeten,

Roel

[quote="Inge">Ik heb ooit een stuk van de film gezien. Beginnen kijken, beginnen opnemen en uiteindelijk is alles verkeerd gelopen: een stuk begin gezien, dan een stuk midden niet gezien, dan weer een stuk gezien en dan uiteindelijk het einde ook gemist. Sindsdien wilde ik wel het boek lezen en als ik hem vond eens de film zien... De film zoeken is er nog niet van gekomen. Het boek vind ik alvast superspannend.

Heb ooit een stuk van Carrie gezien. Dat gaat over dat meisje in die sportzaal? Dat ze overgieten met varkensbloed?

Ik heb hem nooit uitgekeken, vond het té gruwelijk.

Het boek lees ik misschien ooit eens.

Bij welke soort boeken brengen ze King onder? Is dat Thriller? Want naar mijn mening is het wel iets méér dan Thriller.

<QUOTE author="Roel"]dus konden ze geen PG-13 en andere ratings gebruiken[/quote]
Wat bedoel je daarmee Roel. Ik ben niet op de hoogte van de ratings die ze aan films geven dus voor mij is die PG chinees.

Inge