Lucas de Waard - Kraaien tellen

Ik zie het verschil wel.

Bij een open einde is het verhaal wel afgerond, maar kan er eventueel nog iets op volgen, met de gedachte; "hoe zou het verder gaan met de hoofdpersonen?"

Bij een verhaal dat niet af is, heb je het gevoel dat je een vervolgverhaal zit te lezen, dat ineens tot een einde komt, zonder dat er iets afgerond is en waarbij je als het ware met een soort cliffhanger achterblijft.

Nu zal dit gevoel wellicht per lezer verschillen.

Bij een open einde is het verhaal juist niet afgerond toch? Het blijft open hoe het verder gaat. Je hebt als lezer meerdere keuzes.

Maar een deel van het verhaal is voor mij dan wel afgerond.

ja ik zie het verschil ook, net wat Renate zegt. Bij een open einde kan een verhaal toch af zijn. Dat voelt goed.

Maar een onaf verhaal voelt niet goed. Dan blijf je met een onbevredigd gevoel achter juist omdat je geen mogelijk eind of afsluiting ziet. Dan klopt het eind niet.

Ik weet zo gauw even geen voorbeeld, maar ga broeden...

Dettie

Een open einde vond ik in 'Wachten op Doggo'. Het verhaal is weliswaar min of meer afgelopen, maar aan het einde zou je toch wel willen weten hoe het verder gaat met de hoofdpersoon, als hij aanbelt bij z'n echte vader. Onbevredigd ben ik niet, maar ik zou toch wel graag een vervolg willen lezen.

Daar denken we dan heel anders over. Ik ken dat boek dat jij noemt niet Renate, dus daar weet ik het niet.

Maar als een verhaal eindigt en de hoofdpersoon staat voor een keuze, maar die wordt niet ingevuld - dat doe je eventueel zelf - dan is het een open einde. Is het verhaal wel afgerond, maar wil je weten hoe het verder gaat, is misschien niet alles afgerond, maar het hoofdverhaal wel.

Als je van de detectiveseries neemt: daar is het plot afgerond, maar de lijn van de speurders vaak niet. Dat is geen open einde wat mij betreft.