Lucas de Waard - Kraaien tellen

Tja, ik weet het niet. Het is zonder meer goed geschreven en de schrijver zet ook een geloofwaardig genuanceerd karakter neer, maar ik miste een eind. Ik had het gevoel dat het verhaal niet af was. Zeker, het is een open einde, maar ook een open einde wijst in een bepaalde richting en dat ontbreekt. Waarschijnlijk heb ik Tobias' karakter niet zó goed begrepen, dat het voor mij duidelijk is wat er verder gaat gebeuren.

Moet dat dan? Ik vind open eindes altijd intrigerend. Alles kan. Maar wat vond je van de sfeer in dit boek?

Ik vind het moeilijk uit te leggen. Je hebt boeken met een open einde, maar je weet dat het boek uit is. Het verhaal kan meerdere kanten uit, maar je voelt dat "het wel goed komt" of "dat het fout af zal lopen". Maar van dit boek had ik het gevoel dat het niet afgerond was. Het hield zomaar op. Niet qua tekst, maar wel qua verhaallijn.

De sfeer werd op een gegeven moment wel akelig. Ik verwachtte eigenlijk een nóg ergere ontknoping. Daarna ontstaat die neergaande lijn waar de hoofdpersoon niet meer uit lijkt te komen. Ik vond zijn karakter nogal onbetrouwbaar. Daarnaast was hij wel redelijk. Ik bedoel, hij kon zijn gedrag wel analyseren en veroordelen, maar helaas niet in de hand houden.

Ik denk dat dit mijn punt is: het karakter is dermate complex, dat hij wel beslissen kan voor de optie Cayenne, maar dat het helemaal niet zeker is dat hij écht verandert. De andere optie, naar Praag gaan, zie ik hem niet doen. Dus is er een derde mogelijkheid: Cayenne en dan...

Zijn karakter onbetrouwbaar, ja, een ik-verteller is altijd onbetrouwbaar.

Als ik het niet weet, met ene open einde, dan vind ik het juist prettig als ik het zelf kan kiezen. Zeker met een boek als dit. Hoewel, ik denk dat ik toch de foute keuze heb gemaakt. Het kon voor mij niet anders. Als dat voor jou wel kan, wil dat zeggen dat je in ieder geval terwijl je dit boek las, optimistisch was en goed in je vel zat. Toch?

Nou ik zou voor de derde optie kiezen. Cayenne en dan weer in de fout gaan of erger. Dat is geen optimistische keuze toch?

Ik vond het geen optimistisch verhaal.

Nee, optimistisch was het niet, maar ik bedoel dat het ook nog uitmaakt in welke stemming je dit boek leest. Iemand die goed in zijn vel zit en de zon ziet schijnen zal minder onder de indruk zijn door dit boek als iemand die juist in een dip zit. Ik zat in een dip toen ik het las, en het kwam behoorlijk aan.

Maar als jij die keuze maakt, dan denk ik dat het einde toch niet zo open is als je eerst zei.