Albert Camus - De pest samenleesboek

Ik heb het boek weer mee van de bib. Dezelfde oude uitgave die ik niet zolang geleden las.

Inge schrijft:

Het boek is ook van 1948, de vijftiende druk 1970, vertaling ook Willy Corsari.

Er is voor mij niets verkeerd met de oude vertaling. Alleen duurt het altijd een tijdje voor ik in de "zinswendingen" kom.

Ik heb dezelfde uitgave, Inge, (wel de 25ste druk uit 1986), in de vertaling van Willy Corsari. Ik heb in de plaatselijke bib nog gevraagd of er geen recentere was, die hadden ze niet, zouden ze waarschijnlijk ook niet krijgen omdat het boek niet vaak wordt uitgeleend. De bibliothecaresse overliep daarbij het aantal uitleningen. Dit jaar en verleden jaar waren er niet veel (aantal vergeten), waaronder dus 1 van mij, de twee jaar voordien geen enkele... Van dergelijke boeken "krijgt" ons bibje dus geen nieuwere uitgave. Die is wel te vinden in de hoofdbibliotheek in Gent (ga ik niet heen).

Ik probeer even diagonaal mee te lezen en af en toe te reageren.

Groetjes. Tiba.

Hier kort een paar bedenkingen: speciaal voor Marjo :lol: Het is een boek dat inderdaad eenzaamheid en wanhoop "uitstraalt". Maar soms had ik mijn bedenkingen. Steeds (of toch zéér veel) wordt er ingegaan op de gescheidenen. Mensen die ergens anders waren, mensen die in quarantaine waren, mensen die in ziekenhuizen waren, enz. Ik ha heel de tijd iets:" en wat met de mensen die nog samen zijn? Die nog niet ziek zijn?" Ik vond dat er maar 1 kant van het verhaal belicht werd. Misschien ben ik te optimistisch en zoek ik daarom altijd de positieve kant. Misschien daarom dacht ik bij het lezen van het boek dikwijls aan de andere kant van de medaille.....

Zoals al eerder gezegd is het een boek waar ik voor de moment niet goed uitkom. Ik weet niet goed wat ik er moet van denken. het is echt wel een boek dat je meerdere keren moet lezen om echt tot de essentie te komen, denk ik. Voor de moment heb ik teveel strijdige gevoelens erover om iets zinnigs te kunnnen zeggen erover.

Inge

Als je over Camus leest, krijg je inderdaad het idee dat hij erg pessimistisch was. Ik las ook dat hij de ontdekking dat geboren worden meteen al het begin van sterven is, heel erg vond. Wij zitten daar denk ik niet zo mee..

Ik zit daar ook niet mee. het is een waarheid als een koe. De dag dat je geboren wordt ga je op weg naar je stervensdag. Da's gewoon de realiteit. Wat je daartussen doet dat is van belang. En om op de pest terug te komen. Sommige mensen wisten dat (onbewust?) Ik had bewondering voor de mensen die zonder erbij na te denken gewoon de handen uit de mouwen staken en anderen hielpen zelfs met het risico zelf besmet te raken.

Inge

Ook dat is de realiteit. In iedere noodsituatie zul je mensen tegenkomen die toekijken, die weglopen, maar ook die aan de gang gaan.

Ik ben net begonnen in het boek, daarna mag ik dit draadje pas lezen.