Samenleesboek juli 2006 Jonathan Coe - De Rottersclub

Had het boek eigenlijk een "echt" thema? Eerst dacht ik over de sociale strubbelingen, dan de politieke strubbelingen, uiteindelijk een liefdesverhaal..... Maar dan begonnen de vragen weer op te komen.... Waarom dan dat eerste stuk? Dat die 2 personen samen zaten en vertelden van hun ouders????? voor het begin van het eigenlijke boek.

Weet je, dat over dat feuilleton.... Ik had ook op een moment zoiets toen ik het boek las, want ik kon me helemaal geen voorstelling maken van personen en wat er nu eigenlijk allemaal juist gebeurde. Het boek was te weinig "visueel". Het las wel vlot maar daarmee was ook alles gezegd.

Inge

O ja, ook al zo overbodig: dat het verhaal vertelt wordt door de kinderen van twee leden van de club. Nergens voor nodig, heeft totaal geen toegevoegde waarde, alleen extra verwarrend.

Het is precies zoals je zegt, Inge, van alles wat, zelfs in de manier van schrijven: een stuk verhaal, een stuk dagboek, wat brieven, een toespraak, kortom: rommelig :!:

Ik ben ook blij dat ik niet de enige ben.. Ik zag de bui al weer boven me hangen (beh, Slee)

Zo te lezen ben ik de enige die nog wel enthousiast was over de Rotters club (en ik heb het niet eens als samenleesboek gelezen maar had het daarvoor al uit). Mij sprak het wel aan, de sfeer, de tijd, de manier waarop hij die jongens neer zet. Ik heb ook met plezier het vervolg gelezen (De gesloten kring, dan zijn het veertigers).

vrgr, Desiree

Ik denk ook van de besloten kring te lezen al was het maar om te ontdekken dat ik niets gemist heb :lol: ja, je weet nu al wel dat ik héél nieuwsgierig ben en bang ben iets te missen :lol: :lol:

Inge

Tja, het is misschien een beetje laat, maar vooruit, ik ben net lid geworden.

Ik heb het boek niet zo lang geleden gelezen en was er heel enthousiast over. Misschien heeft dat voor een deel ook te maken met het feit dat ik een sterke affiniteit met muziek heb, maar aan de andere kant, m'n vader heeft het ook gelezen en vond het ook heel goed.

Goed, het vertelperspectief met de twee kinderen is er inderdaad een beetje aan de haren bijgesleept, maar het boek schetst een goed tijdsbeeld. Misschien is het in zekere zin ook nu nog wel actueel, zij het op een andere manier. In het boek zie je een sterke verrechtsing, mede door de groeiende werkloosheid en stakingsacties.