K. Schippers: Waar was je nou?

Het grote probleem is namelijk, dat mensen die van literatuur houden over het algemeen niet erg visueel zijn ingesteld

Dat maakt dat zijn boeken soms wat eigenaardig aandoen, want hij probeert vaak met woorden te vangen wat die visuele humor nu precies zo aantrekkelijk maakt. Ik vrees dat die teksten alleen echt op hun waarde geschat worden door mensen die zowel goed kunnen kijken als goed kunnen lezen

Hier ben ik het niet mee eens, ik vind dit om eerlijk te zijn grote onzin.

Ik denk dat een schrijver altijd goed kijkt en van alles in zich opslaat om ooit eens te kunnen gebruiken. Een schrijver moet kunnen visualiseren anders gaat het verhaal niet leven.

En een literatuur-lezer zou niet visueel ingesteld zijn? Omdat Schippers op zijn manier visualiseert?

Bernadet

die ook erg van Tati-films houdt

Bernadet

Quote:

Het grote probleem is namelijk, dat mensen die van literatuur houden over het algemeen niet erg visueel zijn ingesteld

Ook volledig oneens mee.

Schrijvers (en dichters) kijken dubbel zo nauwkeurig volgens mij. Ze gebruiken al hun zintuigen als ze ergens zijn, worden vaak gefocust op iets wat anderen ontgaat (misschien dat ze daardoor soms afwezig lijken in gezelschap).

Ook de lezer mag men niet onderschatten!

Tiba.

Het gaat eigenlijk om de lezer in dit stukje. Er wordt in feite gezegd dat Schippers maar door een select groepje gewaardeerd wordt omdat 'hij met woorden probeert te vangen wat die visuele humor nu precies zo aantrekkelijk maakt' en dat lezers van literatuur dat juist niet kunnen waarderen omdat zij niet goed kunnen kijken.

Dat vind ik een kreet in de ruimte. Waar baseert deze man dat op? Hoe komt hij aan deze stelling? Het wordt helemaal niet onderbouwd.

Het wordt als 'feit' aangeleverd met als enige toelichting Iemand als Renate Rubinstein, die vrij veel over beeldende kunst en vormgeving heeft geschreven, was bijvoorbeeld helemaal niet echt geïnteresseerd in beeldende kunst, behalve als er een verhaal achter zat. Anecdotische kunst was daardoor aan haar wel besteed, maar ze had een blinde vlek voor abstracte kunst, of figuratieve kunst zonder duidelijk

Dus... omdat Renate Rubinstein zo is, is iedereen zo?

Bernadet

Afgelopen vrijdag heb ik geluisterd naar het Marathoninterview met K. Schippers.

Hij vertelt daarin ook over het ontstaan van het idee voor dit boek.

Zijn moeder was overleden en had dozen vol foto's die zij o.a. zelf gemaakt had.

Ook tramhaltes speelden een grote rol in haar leven. Zij beleefde altijd wat op een tramhalte.

Bijv. zo ook eens een man die het hangertje nog in zijn jas had zitten. Zij sprak de man aan, hij haalde het kleerhangertje weg en hing het aan een ketting tussen twee paaltjes. Zijn moeder nam het hangerteje mee als aandenken.

Verder vond hij veel broches die van zijn moeder waren geweest. Die hadden een parelmoerachtige glans wat je op de foto's niet terug kon zien. (De broche heeft hij ook verwerkt in deze roman)

Een bijzonder aangenaam interview trouwens, interessante man.

Het hele inteview is hier te beluisteren

boeken.vpro.nl/personen/22543667/

Dettie

Dat was het interview van vorig jaar neem ik aan? Dat heb ik al eens geluisterd.

Hoe doe jij dat? Drie uur achter elkaar? In stukjes? En wat doe je dan terwijl je luistert?

Ik luister vanaf de PC en heb het inderdaad in gedeelten geluisterd, wel op één dag en ben dan ondertussen met Leestafel bezig (archief).

Dettie