Nina Polak - We zullen niet te pletter slaan (debuut)

Hoe heet die broer nou? Schard of Schrad? Als ze hem nou gewoon Kees noemde...

Ik ben het overigens niet met je eens ( Ha ha, zal weer eens niet) dat Benya het boek draagt. Voor mij is het toch echt Anna..

De broer heet Schard naar zijn vader die Connie Schardlijn heette. Goed dat je het zegt, ik heb het veranderd in mijn recensie.

Enne, ik zeg niet dat Benya het boek draagt, zij is degene die indruk maakt en de titel waar maakt. Ik vond het een leuke vrouw met haar grote lijf en kabaal en o zo kleine hartje. Maar alles draait natuurlijk om Anna en deels om Schard.

Ik had deze keer dankzij jouw recensie ook bewust voor de inhoud gekozen omdat jij al over de stijl vertelt.

Wat me opvalt is dat je in jouw recensie schrijft:

Als je eenmaal zo ver bent besef je dat je een prachtige roman aan het lezen bent.

Maar hier op het forum kom je meer over als niet echt enthousiast. Klopt dat?

Ik vond het een mooi boek, vooral haar schrijfstijl is prachtig. Het verhaal zelf rammelt soms vooral naar het eind toe waar nogal eens afgedwaald wordt van het eigenlijke verhaal. Het stort een beetje in vind ik. Maar de taal die ze gebruikt is erg knap. Hoewel ze in haar metaforen soms een beetje over de top was.

Ik kan nog niet oordelen want ik moet de andere twee nog lezen, maar ze is zeker een kanshebster voor de debutantenprijs.

Dettie

Nee, over het geheel ben ik niet zo enthousiast en dat komt dus doordat ik eigenlijk na een tijdje het gevoel kreeg dat ik opnieuw zou moeten gaan lezen om alles ten volle te begrijpen. Zo'n rommelig begin pakt je niet echt, hoe mooi het ook is.

Het is dus wel een boek om te herlezen, maar dat is bij de andere twee kandidatenook zo.

Benya is in mijn ogen nauwelijks aanwezig dus ze heeft op mij geen indruk gemaakt.

Je hebt het wel uitgelezen? (Je schreef hier op het forum eens dat je niet alles uitlas, vandaar) Want vooral op het eind is Benya nogal aanwezig. Ze vangt zowel Anna als Schard (moet iedere keer kijken hoe hij heet) op. Ze laat voelen dat ze niet alleen staan. Benya is echt zo'n moederdier vind ik. Op het eind komt ook de aap uit de mouw waarom Marie en zij uit elkaar zijn gegaan. Maar de hoofdrolspelers zijn natuurlijk Anna en haar broer.

Ik merkte wel dat ik al recensie schrijvend, steeds enthousiaster raakte over het boek.

Persoonlijk vond ik het begin juist beter dan het eind. Maar het was wel even wennen omdat het verhaal niet chronologisch verloopt en de taal zo anders is. Ben nu wel benieuwd naar de andere twee genomineerde boeken.

Dettie

Ja ik heb het uitgelezen, anders staat er dat bij.

Voor mij is ze er wel, maar ook weer niet. Ze maakte geen indruk. Niet zoals bij jou.

Eern moederdier? Nou, nee, zo heb ik dat niet ervaren.

Ja Benya was nogal gek op Anna en Schard vond ik. Ze mailde Schard ook elke twee weken ook al deed hij erg stug en reageerde hij zelden, alleen als hij zin had, ze liet altijd voelen dat ze er voor hem was. Moeder Marie is een totaal nietszeggend figuur die ergens ver weg op de achtergrond aanwezig is. Die gaat haar eigen gangetje en verplaatst zich weinig in de kinderen. Benya doet dat veel meer.

Ik vond Benya leuk, 'indruk maken' zei ik wel maar is wat veel gezegd maar leuk was ze wel. Geen enkele personage maakte echt indruk maar in zijn totaal is het wel een bijzonder verhaal.

Dettie