Niña Weijers - De consequenties (debuut)

O,ja, goed van jou! Ik wist het, dus dat had ik er best even bij kunnen vermelden!

De Duitse vertaalrechten van De consequenties van Niña Weijers zijn deze week verkocht. Nadat meer dan twintig uitgeverijen

hun interesse hadden getoond is gekozen voor Suhrkamp Verlag, een van de meest toonaangevende uitgevers in Duitsland.

Tot hun fonds behoort een groot aantal Nederlandse en internationale auteurs, waaronder Cees Nooteboom, György Konrád,

A.F.Th. van der Heijden, Mario Vargas Llosa en Isabel Allende.

Eerder werden de vertaalrechten al verkocht aan het Franse Actes Sud, de uitgeverij van internationale auteurs als W.G.

Sebald en Paul Auster en Nederlandse als Lieve Joris en Adriaan van Dis.

Bro: persbericht

Korte inhoud: Minnie Panis, ooit een piepkleine couveusebaby en ternauwernood levensvatbaar verklaard, is een gevierde jonge kunstenares. Met haar eigen leven als basismateriaal maakt ze van de werkelijkheid een laboratorium. Ze staat aan de vooravond van een experiment dat wel eens het hoogtepunt van haar oeuvre kan worden, wanneer het verleden zich aandient in de vorm van een brief en een serie eigenaardige déjà vu's. Hoe ver kan ze de realiteit manipuleren zonder zichzelf te verliezen? De consequenties is een roman over de keuze tussen verdwijnen en overleven, en het grote verlangen door een ander gezien te worden.

Van dit boek had ik alleen maar goede recensies gelezen. De proloog was ook veelbelovend. Maar al op de eerste pagina van het eigenlijke verhaal stuitte ik op een kromme zin. "Haar moeder begreep weinig van Minnies leven en Minnie al net zomin van het hare." De kromme zinnen en fouten staan door het hele boek: "Ramses was een iele jongen[..] wier ledematen ..."

De auteur strooit met moeilijke woorden. Soms is dat ronduit lachwekkend. Welke moeder denkt er nu: "Mijn kind is een enigma voor mij."? Dit alles doet behoorlijk afbreuk aan de indruk die de schrijfster wil maken.

Kortom, erg lekker leest het boek niet. Het is daarnaast nogal rommelig qua opbouw, maar ook wat betreft de vreemde kronkels die het verhaal maakt, met name naar het eind toe. Er wordt van álles bijgesleept, van Hildegard von Bingen tot het taoïsme, alsof vooral getoond moet worden dat ze overal verstand van heeft.

En wat voor mij - maar niet noodzakelijk voor een andere lezer - een bezwaar is: Minnie komt niet tot leven. Hoeveel details er ook worden toegevoegd aan haar karakter, ze blijft voor mij een robot, een platte figuur, waar ik zelfs geen interesse voor kan opbrengen.

Nee, met een hoop wetenswaardigheden en moeilijke woorden ben je er als schrijfster nog niet.

Berdine

Oeps, sorry Dettie, vergeten te kijken. Ik heb wel een compleet andere mening over dit boek, hè. Ik zou het absoluut niet nog eens willen lezen.

Heb ik over die moeilijke woorden heen gelezen? Ik vind dat het heel vaak voorkomt dat je in romandialogen echte schrijftaal aantreft, niet wat de mens in de echte wereld zou zeggen. Ik zit daar niet (meer) mee. En kromme zinnen? Deze? Valt wel mee, ik vind ze niet zo krom.

De eerste zin is een voorbeeld van een kromme zin. Die zin klopt niet. De tweede is gewoon fout. Ramses is een jongen, dus wiens. Er staan er talloze in het boek.

Ik heb geen bezwaar tegen moeilijke woorden, maar als het gewoon logischer is om een normaal woord te gebruiken, zoals in dit geval "raadsel" i.p.v. "enigma" dan schiet ik bij die moeilijke woorden in de lach. Die zijn niet functioneel in het verhaal. Die staan er alleen maar om aan te geven: Kijk eens wat ik allemaal weet!

Ik vond het verhaal ook nogal rammelen hoor. Hoe heeft die grote zware dokter haar uit het water gekregen zonder zelf door het ijs te zakken als ze drie meter uit de kant stond? En hoe heeft de fotograaf dat kunnen missen? En zou de politie die portemonnees echt zomaar bij de juf achterlaten? Wie heeft trouwens die bommelding gedaan?

Maar ik sta alleen in mijn mening Marjo.