Niña Weijers - De consequenties (debuut)

Haar moeder begreep weinig van Minnies leven en Minnie al net zomin van het hare

Bedoel je dat net zomin berdine? Ik ben op de zin aan het staren en begrijp niet wat je bedoelt.

Je kunt er wel twee betekenissen aan geven:

Haar moeder begreep weinig van Minnies leven en Minne begreep weinig van haar moeders leven.

Haar moeder begreep weinig van Minnies leven en Minne begreep haar eigen leven ook niet.

Ik moest wel lachen om dat enigma, daar zou ik me ook erg aan storen. Dat zegt inderdaad niemand.

En als het eerste kromme of rare is opgevallen dan blijft alles opvallen.

Het verbaast me wel dat er steeds onzorgvuldiger met taal omgegaan wordt, je ziet in boeken steeds meer spellingsfouten

of kromme zinnen de laatste tijd. Het blijft altijd een afknapper vind ik.

Dettie

Dat is wel zo, maar...alleen als je ze opmerkt. Dat heb ik dus duidelijk niet gedaan!

Ja dat bedoel ik Dettie, dat net zomin. Nu staat er dat Minnie net zomin van het leven van haar moeder begrijpt. Ze bedoelt net zo weinig of evenmin iets.

net zomin begrijpen van is krom. Het zit hem in dat van.

Helaas val ik over dat soort dingen. Het haalt me uit het verhaal en het stoort me heel erg, als het fouten van de schrijfster zelf zijn en niet eens van de vertaler. Des te erger als dezelfde schrijfster voor erudiet door wil gaan (om er ook maar eens een moeilijk woord tegenaan te gooien :mrgreen: ).

Ja, ik herken die ergernis wel. Maar soms ga ik zo op in het verhaal dat de ergernis wegvalt.

Maar teveel eruditie tonen (te nadrukkelijk) is altijd vervelend, heeft ook vaak geen enkele nut in een roman.

Dettie

Nou ik heb het uit en ben verbijsterd en vroeg me af wat heb ik nou gelezen?

Aanvankelijk was ik enthousiast over die kunst ik kreeg gelijk zin om ook weer eens te hobbytekenen of -schilderen en die uitdaging om haar te fotograferen vond ik spannend maar dat valt ineens helemaal weg. Daarna gaat het verhaal over naar de bizarre arts Johnstone en Minnie's moeder en dat zoemende kind.

Dan nog Hadewych erbij, het orakel en de vrouw die visioenen zag... het had vast wat te betekenen maar ik zag het niet.

Het verhaal van de fotograaf valt in feite helemaal weg, ik was de overeenkomst al bijna vergeten, pas op het eind duikt die weer op. Ik vond het geheel nogal rommelig. Een verhaal in een verhaal.

Toch moest ik wel verder lezen want ik wilde toch wel weten hoe het verder ging. Maar ik merkte dat ik het beklemmend vond, ik werd er onrustig van, omdat ik helemaal niet kon peilen wat er nu bedoeld werd, wat er gebeurde. Ik vond het ook een rommelig en rammelig verhaal.

Eigenlijk snap ik niets van het boek maar toch deed het me wel iets, het intrigeerde wel.

Het was soms wel te mooi geschreven, vind ik, met iets té gezochte metaforen. Ik denk zomaar dat dit boek de debutantenprijs gaat winnen. Boeken die ik niet snap winnen die prijs vaak

Dettie

Maar wij zijn de jury!!! En ik stem dus niet op dit boek!

Te mooi geschreven vind ik het niet, het duurt wel even voor je er in zit.