Dimitri Verhulst - De helaasheid der dingen

Raar maar waar het boek is bediscusieerbaar. De meesten deelden mijn mening, dat het sarcastisch, ironisch met veel galgenhumor is maar 1 iemand vond het intriestig. Uiteindelijk als je de situaties echt ingaat is het intriestig maar doordat het met veel humor geschreven is let je daar zo niet op. Het deed sommige mensen ook denken aan de Flodders. Marginalen die door iedereen gekend zijn maar nergens bijhoren en nergens gewild zijn.

Ook was er ergens een beetje verwondering: dat iemand die uit zo'n marginale omgeving en gezin komt toch zo'n prachtige stijl ontwikkelt. Men was zelfs van mening dat hij enorm belezen moet zijn.

In een recensie werd hij vergeleken met Louis paul Boon en Herman brusselmans. daar was men van mening dat verhulst niet zoals Boon een aanklager is en dat hij in tegenstelling tot Brusselmans een verhaal te vertellen heeft.

In het boek komt naar voren dat hij weinig met zijn moeder op heeft maar toch worden in een aantal boeken het motto aan zijn moeder gewijd. Dat riep ook vragen op.

Wat men ook niet echt duidelijk vond is wie de pleegzorg op de hoogte gebracht heeft. Was het zijn grootmoeder? Of was het hijzelf?

Al met al een leuke start van de leesclub hier.

Inge

Iedereen is zo enthousiast over dit boek, dat ik het de komende week maar ga kopen bij de clubwinkel van de eci.

groetjes, irene

Hier staat een mooie recensie van Elsbeth Etty over dit boek www.inktaap.org/www/scripts/recensie.php?bookid=23&reviewid=34

Dettie

Ha die moet hij winnen he, die Inktaap..dat weten jullie wel!

Maar de reacties van jong-volwassenen zijn onvoorspelbaar..

Ademloos uitgelzen dit boek de afgelopen dagen,

mocht ik nog een top tien maken over dit jaar dan kwam hij er zeker in..wat een mooi boek..

warm, melancholiek, ontroerend zelfs af en toe, mooi treurig soms,

Kortom, ik ben verkocht.

Ik ga snel op zoek naar meer van deze schrijver.

Wil

"Mevrouw Verona daalt de heuvel af" is ook heel mooi, Willeke.

Als je wil kan ik het je opsturen.

Tiba.