Michael Frijda - Ritselingen (Debuut)

Ik vraag me nu af of het eigenlijk niet op hetzelfde neer komt: een verteller vertelt alleen wat hij zelf belangrijk vindt. En dat is ook wat hij belangrijk vindt voor de luisteraar. De verteller staat altijd centraal.

ja de verteller staat altijd centraal, dat is waar maar vertellers kunnen ook als kip zonder kop praten en maar doorratelen. Ik kreeg de indruk dat Frijda ook een beetje bedoelde van: Denk eerst na voor je vertelt, shift wat belangrijk en onbelangrijk is en vertel dan pas je verhaal.

Dat gebeurt zéker wel in dit boek.

Bernadet

Ik krijg weer zin om het te herlezen...

Ik kom hier ook niet goed uit.

Staat de verteller centraal of juist de luisteraar?

Is de verteller of de luisteraar degene die bepaald of het verhaal bestaat en voor wie het dan bedoeld is?

Waarschijnlijk de verteller, want die weegt het verhaal, stelt vast wat de belangrijke en vaste punten in het verhaal zijn. En hoe zorgvuldiger hij dat doet, hoe aandachtiger de luisteraar.

Wordt het verhaal dan toch bepaald door de aandacht van de luisteraar?

Ja ik loop er ook over na te denken.

Ik denk toch dat het de kracht van de verteller is en daardoor de luisteraar boeit en niet andersom.

Een slecht verteller wordt in de rede gevallen of 'men' luistert niet meer.

Dus is het zaak voor de verteller om goed te vertellen.

Bernadet

Maar "goed" vertellen staat eigenlijk los van "wat" hij vertelt.

Ik bedoel: je kan de luisteraar boeien met een goede of een slechte inhoud, afhankelijk van hoe je vertelt. De verteller is almachtig in hetgeen hij vertelt, of juist weglaat..