Frances Greenslade - Schuilplaats

Hay, ik wil àlles lezen...

Je weet vast wel dat me dat nooit lukken zal, maar zodoende grijp ik naast naar nieuwe boeken, ook naar oudere die er tussen door geschoten zijn. En dat kan heel ver terug gaan!!

Ik denk dat je gelijk hebt dat dit niet een boek is dat mannen snel zullen lezen. Het is een psychologische roman, en de verhalen met psychologisch inzicht die vanuit een man worden geschreven zijn in de minderheid.

Het is knap vind ik als je het wél kunt, het lijkt me sowieso moeilijk je in andere mensen te verplaatsen en dat nog geloofwaardig op te schrijven ook.

Maar toch... ik lees genoeg boeken met mannen in de hoofdrol. En daar heb ik geen enkel probleem mee. Jij wel Marjo? Denk je dat vrouwen zich makkelijker in het leven van een man kunnen verplaatsen dan andersom?

Wie weet. Men zegt dat vrouwen invoelender zijn. Misschien -ha ha, zijn mannen ook niet zo ingewikkeld als vrouwen...

Als je het hebt over boeken met mannen in de hoofdrol, bedoel je dan ook geschreven door een man? Of toch door een vrouw?

Ik vind het best lastig als ik ontdek dat een psychologische roman geschreven is door een man als het over een vrouw gaat, of andersom. Dat moet dan even wennen. Dat gebeurt overigens meestal wel hoor, dat wennen.

De meeste boeken over mannen zijn door mannen geschreven maar dat is niet altijd het geval. En ik heb ook wel eens een "vrouwenboek" gelezen dat toch echt door een man was geschreven. Bij een echt goede schrijver merk je dat niet maar het is soms wel een vreemd idee dat een man over vrouwengevoelens schrijft. Ik had er laatst eentje (ik weet even niet meer welke het was) die heel overtuigend geschreven was. Dat vind ik dan toch wel bijzonder knap.

Of je nu man of vrouw bent, zonder een behoorlijke portie invoelingsvermogen kun je geen acceptabel boek schrijven, denk ik. En welke schrijver ontkomt er aan om zich ook in de andere sekse te verdiepen? Ja, je kunt natuurlijk een boek schrijven over een paar mannen die samen de wildernis in trekken en daar het hele verhaal door geen meisje of vrouw tegenkomen, maar dat zijn de beroemde uitzonderingen die de regel bevestigen. Meestal komen beide seksen in een verhaal voor en die zul je dus allebei geloofwaardig en levensecht neer moeten zetten. Misschien is dat voor een man inderdaad wat moeilijker, want al blijft het een generalisatie die niet voor ieder individu opgaat, ik denk ook wel dat vrouwen gemiddeld net iets ingewikkelder in elkaar zitten.

Vreemd genoeg sta ik daar bij het bedenken van een nieuw verhaal nooit echt bij stil. Ik start gewoon vanuit een idee dat in mij opkomt. Soms komt daar een jongen of man in voor, maar ongeveer net zo vaak een meisje of vrouw. Of het een of het ander lastiger is, vraag ik mij daarna helemaal niet meer af. Ik begin gewoon met schrijven.

Dat is misschien ook beter: intuïtief schrijven. Je loopt anders het risico dat het gekunsteld wordt.

Ik ben intussen wel nieuwsgierig naar jouw pennenvruchten!