Jonathan Dee - Privileges

- De boer kwam de stal in en molk de koe

- De boer stapte de naar hooi geurende stal in, gaf Bertha een liefdevol klopje op haar flanken, plaatste de emmer onder haar uiers en begon te melken.

Zin twee is natuurlijk veel sprekender en roept gelijk beelden op. Wat in de eerste zin staat, neem je voor kennisgeving aan.

Dankzij de zin heb je een verhaal. Het ligt eraan hoe je de zinnen schrijft en hoe je ze achter elkaar zet of een verhaal al dan niet boeiend wordt. (dit bedoel je denkelijk met je vraag.)

Je hebt het ook met grappen vertellen, de een kan het, de ander niet. Ook al vertellen ze dezelfde grap de een maakt het verhaal net boeiender, grappiger dan de ander en dat komt door de vorm waarin hij het giet en welke taal hij gebruikt.

Ander voorbeeld: Een koele kille man zal niet roepen, "dag lieve schat ik heb je zo gemist." Dan voel je dat de inhoud niet klopt en wordt het personage ongeloofwaardig.

Erwin Mortier kan inderdaad prachtig schrijven, hij neemt je mee door zijn taalgebruik die bij de omgeving en personages past.

Maar als bijvoorbeeld een boek over een rondlummelend jong persoon gaat dan erger jij je enorm daaraan. Het boek wordt dan meestal als 'niet goed' gekenmerkt ongeacht de gebruikte taal of zinopbouw. Dat bedoel ik met het blijft moeilijk om taal en inhoud te scheiden.

In dit boek, Privileges, komen verschillende personages voor en die hebben allemaal hun eigen taalgebruik en het naar hun karakter relevante zinsgebruik. Cynthia is kort van stof en grof. Jonas is de filosoof en gebruikt ook veel meer filosofische taal en de zinnen zijn daar aan aangepast. Er is een leraar die bijna bezeten van kunst is en daar hele verhandelingen over houdt met de daarbij behorende taal en zinsopbouw. Ik kan echt niets zeggen over de zinnen zelf alleen over de sfeer die ze oproepen.

Wat mij stoort aan het boek is dat het allemaal net te afstandelijk is. Het enige wat ik eventueel kan zeggen is dat de schrijver geen diepte weet aan te brengen. Niemand wordt een echt persoon. En de opbouw vind ik slecht. Ik kan er niet meer van maken.

Het boek komt op mij over als de zin De boer kwam de stal in en molk de koe.

Dettie

Ik probeer altijd nuances aan te brengen, niet zeggen 'het is niet goed', maar 'ik vind het niet goed'. Voor mij is dat een heel verschil. Op het moment heb ik ene boek onderhanden dat qua verhaal niets voor mij is. Ik moet het toch op zijn merites beoordelen, dus nu moet ik wel op andere dingen gaan letten: de vorm van het verhaal en de manier van schrijven. Ik word er met mijn neus op gedrukt nu.

Ik hoop dus dat ik het commentaar bij een boek over een rondlummelend jongmens ook genuanceerd breng. Ik hou daar niet van en ik vind het niet goed. Maar ik meen toch ook wel eens gezegd te hebben dat het goed geschreven was al stond het mij niet aan. Geen idee bij welk boek dat was..

Over het boek waar dit allemaal bij staat: als het sec over een koe gaat die de boer melkt, dan weet ik genoeg.

Dat is een stijl die ik niet prettig vind. Hoewel: als jij zegt dat de schrijver voor verschillende personages verschillende manieren van spreken hanteert: dat is toch wel weer knap.

Ja je hebt gelijk vaak zeg je dat jij het niet goed vindt, er niet van houdt.

Er is inderdaad een boek van zo'n rondlummelaar dat jij wel goed vond maar ik weet ook niet meer welk boek dat was. Lipari misschien?

Voor het merendeel houd je er echter niet van en dan moet het een knap schrijver zijn om je over de streep te trekken.

Dat geeft maar aan hoe lastig inhoud en gebruikte taal te onderscheiden is in verband met een oordeel geven over een boek.

Ik vind dat tenminste heel moeilijk en kan het ook eigenlijk niet.

Nee, gek genoeg is het niet knap die verschillende manieren van spreken van mensen in het boek. Het is allemaal erg cliché. het verwende kreng praat verwend maar niet boeiend, de 'folosoof' praat zogenaamd filosofisch maar is niet echt een filosoof in zijn woorden. enz.

Dettie

Ha nou, je hoeft het dus echt niet op te sturen!!!

Ook toevallig, ik lees net een interview met Carlos Ruiz Zafon en wat zegt hij?

Wat is volgens jou het geheim van het succes van jouw boeken en Het kerkhof der vergeten boeken?

Ik denk dat de populariteit van mijn boeken, of eigenlijk van de meeste romans, vooral bepaald wordt door de manier waarop het verhaal verteld wordt, door de taal die gebruikt wordt, hoe de structuur in elkaar steekt en wat de stijl is, veel meer nog dan door waar een boek over gaat. Vaak zijn we geneigd het geheim van het succes te zoeken in de zaken die duidelijk aan de oppervlakte liggen, maar je vindt het geheim vooral in de uitvoering (een paar uitzonderingen daargelaten).

Dettie

Een man naar mijn hart dus. Toch heb ik er voor gekozen gisteren om niet naar het interview met hem te gaan.

Nou ja, ik wist dit ook nog niet natuurlijk.