Piet Snijders - Ties van Tontjes samenleesboek dec/jan 2012

Ik ben het met je eens: niet alles hoeft bloedserieus te zijn. Dit hapt lekker weg en is een leuk verhaal. Geen literatuur, maar nee, dat hoeft niet altijd.

Het boek is overigens onderweg.

En aangekomen Marjo

(zie hier boven)

Ben begonnen, en het bevalt me wel.

Precies het soort boek wat me ligt momentee, niet te zwaar en niet te moeilijk.

Groetjes Willeke

Ik heb Ties uit en ik heb er van genoten. Ik ben van net ná die tijd, maar ik zag het allemaal helemaal voor me, de jeugdhonken en de hippie kleren en Led Zeppelin waar je ouders van gruwde.

En verder is de pubertijd universeel, ik moest erg lachen om het fragment dat Ties afspreekt met Mariska bij het fietsenhok, helemaal in het begin van het boek. In de vaste veronderstelling dat zij ook wat in hem zag omdat ze ooit wat tegen hem gezegd had, en hij dat in zijn hoofd duizend keer herhaald en uitvergroot had, en hij er zelf in gaan was geloven. Zéér herkenbaar, zo heb ik mijn halve pubertijd doorgebracht volgens mij

Het is, blijkt hier, typisch zo'n boek wat je moet liggen, maar ik heb er erg van genoten.

De envelop met het retour-adres van Marjo ligt hier al klaar, maar ik zag tot mijn schrik net dat Irene aan de beurt is,

gelukkig nog net op tijd.

Klopt dat,? dan verander ik het morgen nog even.

Groetjes Willeke

Ja het klopt het moet ook nog naar irene.

Dettie

Had ik je bijna over het hoofd gezien Irene...schande!!!

Hij gaat vandaag op de post.

Groetjes Willeke