Per Petterson - Ik vervloek de rivier des tijds (slb juni/juli)

Dettie schreef : anders heeft Joanazinha het pas eind juli!

Dettie

Nou, dan ben ik in ieder geval weer fris en fruitig na mijn vakantie. Aan jouw opmerkingen te zien moet je dit boek niet met een duf, moe hoofd lezen.....

Joanazinha

die aftelt naar de vakantie (nog 6 daagjes werken)

Dettie schreef :
Het is erg afstandelijk geschreven vind ik.

Ik vervloek de rivier des tijds is uit.

Ik ben niet zo'n liefhebber van Scandinavische literatuur, maar deze roman heb ik met plezier gelezen.

Ik ben het helemaal met Dettie eens, de roman is afstandelijk geschreven. Voor mij is de hoofdpersoon een kinderlijke man met een midlife crises.

Alles in het leven van Arvid wankelt: hij heeft in zijn jeugd school vaarwel gezegd en koos bewust voor een arbeidersbestaan. Maar in 1989 is de muur gevallen en het communisme bleek niet te zijn wat hij zich had voorgesteld. Daarnaast wil zijn vrouw scheiden. Arvid vraagt zich af of hij verkeerde keuzes in het leven heeft gemaakt.

Ik vind de relatie met zijn moeder prachtig beschreven; zowel de moeder als de zoon hebben moeite om hun emoties te delen. Arvid denkt als kind dat hij geen zoon van zijn vader is: (blz 81) een voorbijganger denkt dat hij een vluchtelingenkind is. Hij lijkt duidelijk niet op zijn broer. Daar blijft hij lange tijd mee worstelen.

Wanneer de moeder te horen krijgt dat zij kanker heeft, reist zij naar haar geboorteplaats in Denemarken en Arvid reist haar achterna. Je zou verwachten dat Arvid zijn moeder wil troosten, maar eigenlijk wil hij getroost worden omdat alles in zijn leven anders verloopt dan hij gedacht had.

In de roman wordt veel gereisd; de verschillende plaatsen roepen bij moeder en zoon herinneringen op uit het verleden. Veel details worden uitgebreid beschreven, zoals de wandelingen door de straten, maar belangrijke zaken tussen moeder en zoon worden niet uitgeproken...

Dat contrast vind ik heel mooi.

Jeannette

Ik krijg het boek maar niet te pakken. Het is steeds uitgeleend bij ons in de bib. Nu al tot half juli en omdat het dan vakantieperiode is verwacht ik het niet terug voor half augustus. Ik kom er dus achteraf op terug :lol:

Ik ben wel heel benieuwd naar het boek/verhaal

Ik schrijf maar onder de verklapper omdat anderen het boek nog moeten lezen.

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Ik heb het boek uit en vraag me af wat ik gelezen heb.

Of ik snap niets van het verhaal of het gaat nergens over.

OP mij komt Arvid over als een heel verwende man/jongen. Zijn moeders wensen worden nergens gerespecteerd. Zij wilde een paar dagen alleen zijn en ging naar 'huis' Arvid zal en moet naar haar toe omdat hij zelf van slag is vanwege zijn aanstaande scheiding.

Later zou moeder met de huisvriend ergens heen gaan en meneer Arvid zal en moet weer mee en begint onderweg ook nog eens keihard te huilen. Ik dacht oh hij voelt dat hij eventjes niet gewenst is en moet zo de aandacht trekken, iedereen totaal negerend, en janken maar, zelfs met zijn handen bonken op de auto, dat doet een dreinend kind. Het kan ook de frustratie zijn over de overleden broer die 'beter' was dan hij.

Kennelijk wilde de moeder nog eens afscheid nemen van de broer. Op blz 22 spreekt ze al met de chauffeur af om haar op te komen halen om naar de oude vrouw Ingrid te gaan.

Maar die Arvid en de moeder werden heel afstandelijk beschreven, ik voelde totaal geen binding met deze mensen. Ik begreep ook niet goed of het jonge meisje nu Arvids vrouw was geworden?

Maar... in het echte leven van Petterson zijn zijn ouders, broer en een neef omgekomen tijdens een brand op een ferry van Oslo naar Frederikshaven (waarbij 159 mensen omkwamen)

Als je dit weet in hoeverre is het vertrek van moeder met de boot, terwijl ze denkelijk dood gaat aan kanker, symbolisch? Arvid gaat naar zijn moeder vanwege zijn scheiding! Ook symbolisch?

Hoe moet je, dit wetende, de overleden broer en de houding van de moeder dan interpreteren? Is daarom de verhouding tussen Arvid en zijn moeder zo koel omdat het anders te pijnlijk wordt voor Petterson zelf? Mag je het leven van Petterson zelf betrekken op het verhaal?

Met andere woorden moet je sec naar het verhaal in het boek kijken of moet je het leven van Petterson erbij betrekken?

hier een interview met Petterson

www.guardian.co.uk/culture/2009/jan/03/per-petterson-interview

Dettie

Dettie schreef : k heb het boek uit en vraag me af wat ik gelezen heb.

Of ik snap niets van het verhaal of het gaat nergens over.

Dettie

Dat overkomt jou niet vaak Dettie!

Ik zie Arvid als een labiele man die stuntelt en verkeerde stappen zet. Hij zoekt steun bij zijn moeder, maar zij heeft juist te horen gekregen dat zij aan een teminale ziekte lijdt. Moeder reist naar haar geboorteland om afscheid te nemen van bepaalde mensen en om bepaalde plaatsen nog eens te bezoeken.

Het huwelijk van de vader en moeder van Arvid is niet erg harmonieus en heel lang had ik het idee dat moeder een groot familiegeheim bij zich droeg; had Arvid misschien een andere biologische vader? Arvid dacht in zijn jeugd dat hij anders was dan zijn broers.

Moeder en Arvid delen hun passie voor literatuur, hierover kunnen zij praten. Verder zijn er vooral onuitgesproken gevoelens. De roman laat veel aan de lezer over.

In het verhaal zijn veel sprongen in de tijd en ook het vertelperspectief wisselt. Het grootste deel van de roman is geschreven vanuit het perspectief van Arvid, maar er zijn ook fragmenten die geschreven zijn vanuit de moeder (blz 238 - 239 bijvoorbeeld).

Arvid en de schrijver vallen volgens mij niet samen. Petterson is afgestudeerd als bibliothecaris en heeft gewerkt als boekverkoper, vertaler en criticus.

Maar ik denk wel dat de schrijver door het verlies van familieleden anders tegen familierelaties aankijkt.

Jeannette

jeannette schreef :
Het huwelijk van de vader en moeder van Arvid is niet erg harmonieus en heel lang had ik het idee dat moeder een groot familiegeheim bij zich droeg; had Arvid misschien een andere biologische vader? Arvid dacht in zijn jeugd dat hij anders was dan zijn broers.

Dat kwam toch door de man op het strand? Die zei dat het zo leuk was van Arvids moeder om een vluchtelingetje in haar gezin op te nemen. Arvid was donker, zijn broers blond. De woorden van de man is hij nooit vergeten. Maar hij leek sprekend op zijn vader.

Moeder en Arvid delen hun passie voor literatuur, hierover kunnen zij praten. Verder zijn er vooral onuitgesproken gevoelens. De roman laat veel aan de lezer over.

Ja de roman laat een beetje erg veel aan de lezer over vind ik. Arvid komt de buurvrouw tegen maar eigenlijk gebeurt daar ook niets mee, terwijl de ontmoeting vrij uitgebreid besproken wordt. Ook over Hansen komen we niets te weten, terwijl het een heel goede vriend van zijn moeder is. ik vraag me de hele tijd af, wat wil Petterson met dit boek? Het blijft (bij mij) niet hangen. Echt kapot van de scheiding lijkt Arvid ook niet. Hij huilt wel ineens bij die auto maar voor de rest... Ik vraag me ook steeds af of zijn vrouw dat jonge meisje is. Dat is mij ook niet duidelijk.

In het verhaal zijn veel sprongen in de tijd en ook het vertelperspectief wisselt. Het grootste deel van de roman is geschreven vanuit het perspectief van Arvid, maar er zijn ook fragmenten die geschreven zijn vanuit de moeder (blz 238 - 239 bijvoorbeeld).

Dat wordt toch niet verteld vanuit de moeder? Ik dacht dat Arvid veronderstelde dat het zo gegaan zal zijn. Maar dat kan hij niet zeker weten want hij was er niet bij. Hij zat te wachten in de auto.

Arvid en de schrijver vallen volgens mij niet samen. Petterson is afgestudeerd als bibliothecaris en heeft gewerkt als boekverkoper, vertaler en criticus.

Ja ik was niet duidelijk. Het personage Arvid is al eens een keer opgevoerd in het boek Kielzog waarin hij dus zijn ouders en twee broers verloren heeft door een brand op een veerboot. Ook in dat boek was de relatie met vader als zijnde slecht beschreven.

Dit vond ik nog op de site van Levende Europese literatuur

Door het oeuvre van Petterson loopt een duidelijke rode draad. Vrijwel alle romans en novellen - Ut og stjæle hester vormt hierop een uitzondering - beschrijven het alledaagse (en toch weer niet helemaal alledaagse) leven van Arvid. In Ekkoland (1989) brengt hij samen met zijn ouders de zomer door in het Deense Jutland, waar zijn moeder is opgegroeid. Denemarken vormt ook het decor van Til Sibir waarin Petterson de jeugd van Arvids moeder schetste en in zijn meest recente roman Jeg forbanner tidens elv (2008) keert de inmiddels 37-jarige Arvid terug naar deze voormalige zonnige zomervakantiebestemming om zijn moeder, die ernstig ziek is, te bezoeken.

In Pettersons oeuvre vormt de herinnering, niet zelden gekoppeld aan een traumatische ervaring uit het verleden, de motor van de vertelling. De alledaagse beschrijving van het heden versmelt door middel van associatieve beelden en herinneringen met het verleden. Dit versmelten roept eerder vragen op dan dat die beantwoord worden. Petterson is een meester in het suggereren van een diepere betekenis zonder die echter ooit te benoemen, liever duidt hij deze aan door de vele herhalingen en een op het eerste gezicht zo doorzichtig proza.

Vooral met dit laatste ben ik erg eens. suggereren van diepere betekenis etc.

ik vind zeker dit boek, Ik vervloek de rivier des tijds, erg moeilijk te doorgronden.

Dettie