Detlev van Heest: De verzopen katten en de Hollander (debuut

De nieuwe roman van Detlev van Heest, Pleun , is goed ontvangen door de pers. Jann Ruyters noemde het boek in Trouw "vermakelijk, spannend en verslavend". Ook Arjen Fortuin vindt het boek spannend. In zijn stuk " Een benijdenswaardige boerenlul " in NRC Handelsblad schrijft hij: "Veel gesprekken bevinden zich prachtig in het schemergebied tussen waarderende provocatie en vileine kritiek." Daniëlle Serdijn, recensent van de Volkskrant, vond het "aangenaam om Van Heests priemende dialogen te volgen en opgezogen te worden in het Nieuw-Zeeuwse wereldje".

Al eerder schreef Frits Abrahams in zijn column in NRC Handelsblad: "Tip voor de liefhebbers van J.J. Voskuil: lees Detlev van Heest." Lees hier zijn stukje over De verzopen katten en de Hollander, Van Heests debuut dat op Recensieweb "een van de meest geslaagde romans van de afgelopen jaren" werd genoemd.

dettie

Alle lof zal hij vast verdienen, met het eerste deel in gedachten. Maar ik vind het absoluut niet te vergelijken met Voskuil, want daar kwam ik niet doorheen.

Er gebeurt niets bij Voskuil, bij van Heest wel.

Ik krijg binnenkort dit boek (verzopen katten) ben heel benieuwd!

dettie

Je zal vast genieten!!

I hope so

dettie

Ik zou het boek krijgen maar dat ging niet door, dus nu heb ik het als boekenweekboek gekocht. Ik wilde het graag lezen en zelf in de kast hebben omdat het op Het bureau leek van Voskuil

Biblion zegt:

"Van Heest (1956) schrijft zich in de Voskuil-traditie en overstijgt de meester op verscheidene fronten: 'De verzopen katten en de Hollander' is afwisselender, geestiger en menselijker dan een groot deel van het werk van zijn literaire voorbeeld. Het ongedwongen taalgebruik en de buitengewoon plezierige stijl zal veel lezers over de streep trekken."

Ik ben het daar niet mee eens. Het mooie van de boeken van Voskuil is de observatie en het inzicht in zijn collega's. Bij dit boek lees ik vrij korte fragmenten. Ontmoeting met de buren, een praatje en weer weg. Nu is mevrouw Suzuki opgenomen. Detlev van Heest weet wel de beelden weer te geven maar toch voel je minder betrokkenheid als bij Voskuil.

Dit is veel meer een roman dan de boeken van Voskuil.

Dettie