Thomas Rosenboom - Zoete mond

Omdat ik het verhaal niet wil vertellen ben ik nog al eens kort door de bocht geloof ik. Wat ik bedoel is dat het mij verbaast dat die kinderen geen hond of kat als huisdier hebben, maar allemaal met een konijn of kip lopen te zeulen. Het was in die jaren niet zo normaal om een huisdier te hebben in de zin van knuffel voor kinderen, maar de dieren die in en om huis rondliepen of in hokken zaten, daar moeten toch ook honden en katten bij geweest zijn. Toch beperkt Rosenboom zich, en daarom denk ik dat hij de honden en katten achterwege heeft gelaten omdat je die niet bij konijnen en kippen in een zandbak kan zetten.

Wat betreft de hand van de schrijver, lees het en misschien voel je dat ook wel. Ik heb steeds de aanwezigheid van de schrijver gevoeld. Het verhaal kwam niet los van degene die het opgeschreven heeft. Natuurlijk weet je altijd wel dat er een schrijver is, maar dat vergeet ik meestal al lezende. Nu niet.

Volgens mij was het zo dat mensen in die tijd niet zoveel honden en katten als knuffeldieren om zich heen hadden. Er waren wel konijnen en kippen en die werden dan tot huisdier gepromoveerd door de kinderen. Dat klopt wel, dus ik had niet het idee dat hier iets neer werd gezet om het verhaal geloofwaardig te maken.

Overigens vond ik dit boek net zo goed als de andere Rosenbooms.

Niet als knuffeldieren, nee, maar dat gold ook voor de konijnen. Konijnen en kippen waren voor de kerst, niet bedoeld als knuffel. Ik kan me voorstellen dat volwassenen geen problemen hadden zo'n klein beest dan maar te upgraden, maar dat had mijns inziens ook met een hond (waakhond?) of kat (tegen de muizen?) gekund.

Ik ken de algemene cijfers niet, maar ik kan me wel herinneren dat er wel degelijk andere huisdieren waren.

PetraO. schreef : Volgens mij was het zo dat mensen in die tijd niet zoveel honden en katten als knuffeldieren om zich heen hadden. Er waren wel konijnen en kippen en die werden dan tot huisdier gepromoveerd door de kinderen. Dat klopt wel, dus ik had niet het idee dat hier iets neer werd gezet om het verhaal geloofwaardig te maken.

Overigens vond ik dit boek net zo goed als de andere Rosenbooms.

In Zoete mond laat Rooseboom weer zien dat hij een meester is in de vertelkunst!

Voor mij behoort de scène waar de kinderen hun konijnen bij de zandbak laten spelen tot één van de mooiste scènes die ik de afgelopen tien jaar gelezen heb! Het is een beeld dat de lezer bij blijft.

Of het laten spelen van konijnen bij een zandbak nu op de werkelijkheid is gebaseerd, vraag ik me helemaal niet af en ik vind het ook helemaal niet belangrijk!

Rooseboom is een schrijver met veel fantasie en hij is slaagt er iedere keer weer in om in zijn roman personages neer te zetten die meegezogen worden in een maalstroom van gebeurtenissen. Dit maakt dat je als lezer de roman niet wilt wegleggen ; je moèt verder lezen. En ondertussen weet je als lezer al: dit kan niet goed aflopen...

Jeannette

Marjo schreef : Niet als knuffeldieren, nee, maar dat gold ook voor de konijnen. Konijnen en kippen waren voor de kerst, niet bedoeld als knuffel. Ik kan me voorstellen dat volwassenen geen problemen hadden zo'n klein beest dan maar te upgraden, maar dat had mijns inziens ook met een hond (waakhond?) of kat (tegen de muizen?) gekund.

Ik ken de algemene cijfers niet, maar ik kan me wel herinneren dat er wel degelijk andere huisdieren waren.

Vissen en vogeltjes waren échte huisdieren, vooral een kanariepietje.

Mijn nichtjes hadden wel een konijn als knuffeldier (jaren 60) een Vlaamse reus nog wel. Maar kippen, konijnen e.d. werden inderdaad eerder voor de slacht gehouden dan als huisdier.

Jeannette schreef : Rooseboom is een schrijver met veel fantasie en hij is slaagt er iedere keer weer in om in zijn roman personages neer te zetten die meegezogen worden in een maalstroom van gebeurtenissen. Dit maakt dat je als lezer de roman niet wilt wegleggen ; je moèt verder lezen. En ondertussen weet je als lezer al: dit kan niet goed aflopen...

Nou dat is een heel ander geluid dan Marjo geeft. Het maakt me wel steeds nieuwsgieriger naar het boek.

Het ligt nu wat hoger op de stapel nog-te-lezen-boeken.

Dettie

Nou ja, ik had niet dezelfde ervaring als jij Jeanette.

Ik werd zeker niet meegezogen. En juist omdat ik wél vraagtekens zet bij zoiets dat in mijn ogen gevormd is naar de koker van de schrijver, irriteert mij dat.

Als het over het mooiste stuk gaat: dat vond ik het stuk van de zeiltocht.

Daar had ik inderdaad dat gevoel: dit kan niet goed aflopen. je wist alleen niet waar het niet goed zou gaan...