Thomas Rosenboom - Zoete mond

Marjo schreef : En juist omdat ik wél vraagtekens zet bij zoiets dat in mijn ogen gevormd is naar de koker van de schrijver, irriteert mij dat.

De koker van de schrijver?

Wat bedoel je daarmee Marjo?

De hoofdpersonages in de romans van Rooseboom: Gewassen vlees, Publieke werken en De nieuwe man zijn geen figuren waar je je als lezer mee kunt identificeren. Wat dat betreft is De zoete mond een echte Rooseboom.

Ook wat betreft de spanningsopbouw komt De zoete mond overeen met andere romans van Rooseboom.

Gewassen vlees, Publieke werken zijn historische romans. De zoete mond speelt zich af in de jaren zestig. Dit heeft blijkbaar tot gevolg dat mensen gaan 'controleren' of de feiten in het boek wel kloppen...

Jeannette

Ik denk zo dat ik bij de keuze voor die huisdieren altijd een dubieus gevoel zou hebben overgehouden. Pas als je zo'n gevoel krijgt (zo werkt het bij mij) ga je denken in welke tijd het speelt, om een verklaring te vinden voor die keuze. Of misschien is er een andere reden om dat zo te doen.

Ik kan niets anders verzinnen dan dat het voor het verhaal moest. En dat verhaal komt 'uit de koker' van Rosenboom. Ik val in herhaling maar hij kon geen konijnen en honden in een zelfde bak zetten, dus kwamen hond en kat er niet aan te pas.

Het wordt nu wel erg muggenziften over een klein onderdeel van het boek hè.

Ik ben het niet helemaal met je eens over de spanningsopbouw. Die is er wel, zeker is de zeiltocht er een van, en later die vreemde relatie tussen de twee mannen die elkaar niet eens kennen. Maar daar houdt het op. Ik vind het een beetje met een sisser aflopen. Zachtjes.

Marjo schreef : 'uit de koker' van Rosenboom.

Het wordt nu wel erg muggenziften over een klein onderdeel van het boek hè.

Ik vind het een beetje met een sisser aflopen.

Ik vraag me nog steeds af wat je bedoelt met 'UIT DE KOKER' van Rooseboom?

Natuurlijk heeft de schrijver voor deze scène, maar ook voor het hele boek, zijn fantasie gebruikt. Maar als er één schrijver is die zich goed documenteert voor een boek dan is het Rooseboom wel.

Ik was helemaal vertederd door het beeld van de kinderen die hun konijnen uitlaten bij de zandbak. Ik weet zeker dat ik deze zomer bij elke zandbak stiekem even kijk, of daar kinderen met konijnen zitten!

Ik waardeer de fantasie van de schrijver, in dit boek en in zijn andere boeken.

In De zoete mond zijn er twee hoofdpersonages, twee tegenpolen, twee mannen die elkaar eerst niet kennen, maar die elkaar leren kennen en wiens levens raakvlakken hebben.

Het boek heeft een open einde. Dat komt vaak voor in de huidige moderne literatuur. Ik hou daar wel van.

Maar smaken verschillen hè!

Jeannette

Ik vind het boek niet slecht, maar als ik het vergelijk met zijn andere, dan vind ik dit de minst overtuigende.



Als ik nu zeg 'uit de duim', Jeanette, begrijp je het dan wel?

Ik weet dat Rosenboom zich goed documenteert, dat is goed te merken, en is ook heel prettig, maar daarnaast is er veel verzonnen. Natuurlijk! zou ik zeggen. Meestal voel ik dat niet als ik een boek lees, dat lees je een verhaal en vergeet je die schrijver op de achtergrond. Maar hier vind ik dat het er in heel wat stukken dik bovenop ligt dat hij heeft zitten verzinnen, dat bedoel ik met dat het uit de koker van Rosenboom komt.

Ik heb ook niets tegen open eindes, maar deze ligt erg wijd open en ik ben dat niet gewend van Rosenboom.

Met heel veel plezier heb ik dit boek gelezen. Het is wat PetraO. schrijft, je wil het niet wegleggen, ik vind het jammer dat ik het uit heb.

In de verslagen van Marjo en PetraO. is al veel gezegd dus ik maak niet nog een verslag, het zou niet veel meer toevoegen.

Waar ik misschien in afwijk qua mening is dat ik beide mannen wel sympathiek vond. Het waren stakkers in hun onbeholpenheid. Ze wisten niet hoe ze blijvend contact met mensen moesten maken en ik had meer met ze te doen dan dat ik ze onsympathiek vond.

Ook had ik niet wat Marjo had, dat ik merkte dat het uit de koker van Rosenboom komt, zij vond sommige delen té verzonnen... dat is juist de kracht van het verhaal vind ik persoonlijk, de kinderen aan de deur, de een zo enorm verlegen met haar schildpadje, de ander met haar tekening. Rebert die zelfs een witte jas aantrekt om zo een 'echte' dokter te zijn. Het rennen in witte tenniskleren in zo'n dorpje. De bizarre Jan.

(Het enige wat ik vreemd vond was het stukje over de functie van hardlopen. Dat vond ik helemaal niet in het verhaal passen.)

Het is wel een heel ander verhaal dan Publieke werken waar ook twee partijen een belangrijke rol spelen. Alleen was in Publieke werken het contrast groter en venijniger.

Natuurlijk maakt die Jan de Loper flauwe grappen en is Rebert een klier door die Jan zo te grazen te nemen midden in de nacht. Maar toch vond ik Rebert erg aardig zoals hij met de kinderen omging en die Jan de Loper is ook geen slecht mens, hij laat toch de enige waar hij contact mee heeft naar Afrika gaan omdat diegene zo'n ellendige naam heeft.

Het verhaal rond de witte beluga is schitterend. Ook dat Rebert dan met het dier meeloopt. Alsof hij energie haalt uit de gezamenlijke strijd.

Ook het tijdsbeeld vond ik mooi, de opkomst van de televisie, de auto. De reclame op tv! Nog maar zo kort geleden en nu al onvoorstelbaar dat het er ooit allemaal niet was.

Ja, een zeer prettig boek.

Dettie

Je bent erg lief voor Thomas...