Ivo Victoria - Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won

Ik heb (toen) letterlijk geschreven:

Het eerste deel is verreweg het beste deel van het boek. Het is scherp, grappig en kwajongensachtig. Het tweede deel is een stuk minder. Victoria blijft met dezelfde snelheid een tot stilstand gekomen verhaal vertellen. De volwassen Ivo is lang niet zo interessant en tragi-komisch, als het kleine fantastje, waardoor het boek, ondanks het tempo van vertellen, uitbollend en traag de eindstreep bereikt: de voordeur van Dries.

Voor mij is het verhaal net zo belangrijk als de wijze waarop het geschreven is. Ook al blijft het stilistisch goed, als het verhaal ineen zakt en me niet meer boeit, is de wijze waarop het verteld wordt voor mij niet voldoende om me echt te laten genieten.

Hee, dat is verrassend, ik wist niet dat je dat geschreven had. Jij zegt het goed, het verhaal bereikt traag de eindstreep.

Wel bijzonder, Jeannette en Marjo vol lof en ze hebben eigenlijk dezelfde mening. Voor Marjo is dit zelfs de winnaar en jij en ik vinden het alle twee om dezelfde reden minder goed.

Ben benieuwd hoe de Academia jury er over denkt.

Dettie

Het tweede deel gaat voor mij over een man die inziet dat hij de verkeerde keuzes gemaakt heeft in zijn leven. Hij probeert er dan nog wat van te maken. Er zakt niets in, het is gewoon het verschil tussen de jonge en de oudere Ivo.

Hij is als man niet meer de 'snoever' zoals jij dat noemt. Ik vind het helemaal geen snoever overigens. Een fantast, dat wel.

een recensie in NRC

www.nrc.nl/digitaleeditie/CS/20100129___..._image.html#original

Ik kan er eigenlijk niet zo uit opmaken of de recensent het goed of slecht vindt

Dettie

Ik kan dat niet lezen helaas..

Dettie schreef : een recensie in NRC

Ik kan er eigenlijk niet zo uit opmaken of de recensent het goed of slecht vindt

Voor mij is het duidelijk dat de recensent niet onder de indruk is van het boek:

- Ook als je als lezer al doorhebt wat er met Ivo aan de hand is blijft Hoe ... voortkabbelen

- tragiek ligt er dik bovenop

- schudt de braafheid van zich af

- Pas aan het eind komt de roman weer tot leven

- Dat Victoria wèl kan schrijven blijkt uit K, het nieuwjaarsgeschenk...

Het is wel opmerkelijk dat de debuutroman nu pas besproken wordt, maanden na de verschijning...

Jeannette