Victor Meijer - Miskend talent (debuut)

"Hoe konden ze me onderschatten? Ik was voorbestemd de beste schilder van de wereld te worden, je moest wel blind zijn als je niet zag hoe vreselijk getalenteerd ik was. En die prutsers trokken dat in twijfel.

- Misschien moet je naar een ander vak uitkijken.

Ze zeiden dit tegen mij, tegen Manolo Gonzales, redder van de schilderkunst, de grote belofte."

Zo begint Miskend talent, het debuut van Victor Meijer. Een boek waarvan ik genoten heb.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/victor-meijer

Dettie

Heb je weer een persoonlijke nominatie dus. En nog wel een waar ze het in Dordrecht al mee eens zijn!

Ik ben benieuwd!

Het verhaal ligt mij niet zo, dat dacht je waarschijnlijk al. Maar ik vind het boek wel goed geschreven.

Alleen: lachen?? Geen moment. Mijn gevoel voor humor werd niet geraakt.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/victor-meijer

Marjo

Ja ik moest er wel om lachen, alleen al om het feit dat hij zichzelf zo geweldig vond.

Zij mieterden glitters en marmerpoeder door hun verf. Iedereen gebruikte het, en op precies dezelfde wijze. Dat ze alles behalve origineel waren, bewees hun beeldmateriaal, gejat uit tijdschriften en al bestaande schilderijen en met behulp van een diaprojector op het doek overgetrokken, 'citeren' noemden ze dat. [...]

Glitters en marmerpoeder. Het moest wel dramatisch slecht met je gesteld zijn als je dát gebruikte."

Dit vind ik dus al humor. Hij neemt de hele zogenaamde kunst hiermee op de hak.

Maar ook zoals die hospita tegen hem deed vond ik humor.

Eigenlijk zouden we van alle debuten twee boeken moeten hebben.

Het praat altijd zo lastig als je het boek niet meer in huis hebt, dan kan je niet meer naar iets verwijzen.

Toch... over kunst op de hak nemen gesproken...

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Manolo was écht goed en zijn leraar wist dat ook. Hij zegt het op het eind ook dat hij blij was met eindelijk weer eens een talent op school.

Maar... Manolo moest wèl handelen naar hoe de leraar wilde. Daar zette hij zich tegen af. Daarom ging hij weg omdat hij wist dat hij goed was en geen 'doorsnee' kunstenaar.

Jammergenoeg voor hem kon hij toch niet zonder de leraar en moest hij terug. Maar daardoor verkoopt hij eigenlijk zichzelf, vandaar ook dat einde, hij verdwijnt als het ware in het niets.

Ik denk dat Victor Meijer ook wel wilde laten zien dat de kunstwereld eigenlijk een pot nat is en het heel moeilijk is af te wijken van wat op dat moment 'mooi' gevonden wordt.

(Had Van Gogh ook last van)

Dettie

Ik ben niet zo thuis in de kunstwereld, maar als je echt goed bent, dan heb je heel die academie toch niet nodig??

Misschien als er een andere manier van schrijven was gehanteerd, dat ik had kunnen glimlachen maar ik vond de toon serieus. Zijn kritiek op de school is niet grappig bedoeld. De hospita is inderdaad een typetje, dat zou filmisch gezien leuk kunnen zijn, maar om te lezen, nou ja, ik heb dus een ander gevoel voor humor.

Als je de juiste mensen niet kent dan kan je nog zo goed zijn maar dan wordt het wel heel zwaar om erkend of gezien te worden. Pas als een grote kunstenaar of kunsthandel jouw werk als goed bestempeld dan...

Net als schrijvers, over boeken die in eigen beheer worden uitgegeven wordt ook altijd een beetje laatdunkend gedaan.

Dat is wat dit boek ook zegt. Je kan nog zo goed zijn maar je hebt wel een 'beschermheer' nodig.

Dettie