Anke Scheeren: De mooiste dagen zijn het ergst (debuut)

Marjo schreef : Maar: als je zoveel dingen (thema's) gaat noemen, dan kun je dat bij ieder boek wel doen.

Ik vind dat een thema, of vooruit, twee dan, goed aangepakt moet worden, goed uitgewerkt, om te kunnen zeggen waar een boek over gaat.

In de meeste boeken kun je meerdere thema's aanwijzen; en dan één of twee hoofdthema's. Het hoofdthema in De mooiste dagen zijn het ergst is voor mij de rouwverwerking van een adolescent.

In deze psychologische roman is er sprake van een duidelijke ontwikkeling bij het hoofdpersonage, Lena.

De beschrijving van de manier waarop Lena weer vat op haar leven krijgt vind ik heel mooi. Zij heeft van de therapeute advies gekregen om afstand te doen van dingen. Door dingen te blijven weggooien denkt ze dat haar leven weer overzichtelijker wordt. In een klein kamertje staan een kapotte stofzuiger en een stijkplank. En in een kast staan weckpotten met stickers: ambitie, ansichtkaarten van plaatsen waar ik nooit heen zal gaan, zware dagen...

Ontroerend vind ik de passages op het kerkhof. Hoe ze op de begraafplaats troost vindt en met haar broer bij het graf van haar moeder een schoenendoos met inhoud en een badeendje gaat begraven.

Voor mij verstaat Anke Scheeren de kunst om met weinig woorden veel op te roepen.

Jeannette

Wat een tekst oproept bij de een, doet het dat duidelijk niet bij de ander. Dat hebben we hier al vaker bij de hand gehad, dat we heel anders op een boek reageren! Dat doen jij en ik duidelijk ook!

Een ontwikkeling bij Lena, ok, dat is waar. Maar rouwverwerking??

Dat vind ik helemaal niet duidelijk overkomen, ze had duidelijk geen goede band met haar moeder. Ik heb wel zitten denken dat het een soort afsluiting van een fase zou kunnen zijn, dat gedoe op het kerkhof. Geen ouders meer, dus ze is niemands kind meer.

Maar ik blijf dat te weinig uitgewerkt vinden.

Ik denk zeker dat Anke Scheeren nog wel eens een boek kan schrijven wat mij meer doet, maar hoewel ik dit met plezier gelezen heb, mist het iets. Ik zou wel eens willen weten wat anderen er van vinden!

Bijzonder, de een noemt het een ontroerend moment en de ander schrijft 'dat gedoe op het kerkhof'.

Ik heb het nog niet gelezen dus kan er verder niets over zeggen.

Dettie

Ik heb het nog in de kast staan en zal er binnenkort eens aan beginnen.

Marjo schreef : Wat een tekst oproept bij de een, doet het dat duidelijk niet bij de ander. Dat hebben we hier al vaker bij de hand gehad, dat we heel anders op een boek reageren! Dat doen jij en ik duidelijk ook!

ze had duidelijk geen goede band met haar moeder.

Ik zou wel eens willen weten wat anderen er van vinden!

Lena was een jong meisje die stond te popelen om op kamers te gaan wonen. Toen haar moeder overleed, had dit zo veel impact op haar leven dat ze depressief werd! Door therapie kreeg ze weer grip op haar leven; langzamerhand kon ze weer op zoek naar geluksmomenten.

De debuutroman kreeg in de media veel aandacht en waardering.

Recensieweb: romandebuut blinkt uit in bijzondere detailbeelden, kleine verhalen die samen de geschiedenis vertellen van een eenzame studente.

Volkskrant: prijst Scheerens lichte toets, heldere compositie, karakteristieke dialogen en een goed gebruik van motieven. De verwachtingen voor een volgende roman zijn hoe dan ook hoogespannen.

NRC: enthousiast over de scherpe formuleringen en scènes

Trouw: geslaagd en veelbelovend debuut.

Ik ben ook benieuwd wat de leestafellezers ervan vinden!

Jeannette

Wat recensenten er van vinden, daar heb ik maling aan!

Ieder leest op zijn eigen manier. (Overigens heb ik ergens ook minder goede beoordelingen gelezen, ik zal het morgen eens opzoeken)

Maar ik bedoel maar dat ik het boek ervaar zoals ik dat doe, niet zoals anderen dat doen.

Volgens mij woonde Lena al lang op kamers, in die gymzaal, toen haar moeder vertelde dat ze naar Frankrijk ging. En dat ze depressief was, had volgens mij meer te maken met het feit dat ze haar leven niet op rails kreeg (mislukte studies, haar relatie met Michel was niet helemaal naar wens) dan met die moeder in welke staat van leven dan ook.