Anke Scheeren: De mooiste dagen zijn het ergst (debuut)

De VPRO-gids had ook nog een (kleine) goede recensie.

Tja, rouwverwerking, dat zie ik ook niet zo. Naar mijn idee heeft dit boek als voornaamste thema, het zoeken naar de zin van het bestaan. Hoe geef je je leven richting? Wie of wat maakt iemand tot wat hij is? En hoe maak je jezelf tot iets unieks, want zo worden als andere mensen, en zeker zoals haar moeder, wil Lena niet.

Heeft niet iedere adolescent zo'n periode, waarin je dan behoorlijk depressief bent? Misschien dan niet zo zwaar als Lena, die in therapie moet.

De eendjes symboliseren de richting waarin een leven kan gaan. Moeder wilde Lena's richting bepalen, er moesten goede schoolresultaten zijn. Dat betekende voor moeder geluk.

Lena probeert zich los te maken van haar moeder, haar letterlijke evenbeeld, en zoekt tevens naar het punt waar haar moeders leven uit de rails liep, waar ze haar "ziel" verloor.

Dat "gedoe op het kerkhof", waar Lena o.a. moeders geluk in de vorm van een eendje begraaft, is een keerpunt in Lena's leven. Voortaan zal ze haar eigen richting gaan.

Ik vond het een mooi boek. Er wordt met weinig woorden veel gezegd.

Teveel dus, ha!

Het lijkt nu net of ik dit boek niets vond, maar dat is helemaal niet zo. Ik bedoel dat er alleen nog aan geschaafd worden. Nou ja, het is ook haar eerste toch?

Ik las ergens dit (moet toch eens leren om bronnen bij te houden, ik heb geen idee waar dit stond):

'Het boek staat bol van de thema's'

'Het zijn techniekjes die ons intussen de oren uitkomen'

Hm, niet eerlijk om zo de zinnen er uit te plukken, ik moet het artikel toch eens opzoeken. Het is van iemand die hetzelfde oordeelt als ik: er mankeert hier en daar nog wel wat, maar het belooft zeker iets voor een tweede boek!

Trouw wordt hierboven geciteerd, maar zonder de op- en aanmerkingen, die er dus ook zijn.

'Die verwikkelingen komen een beetje uit de lucht vallen in ’De mooiste dagen zijn het ergst’. De roman mist soms een motor die het verhaal voortjaagt.'

Bovenstaande 'losse' opmerkingen komen van deze link:

www.cuttingedge.be/books/reviews/158831

Om eerlijk te zijn trekt het boek me helemaal niet. Het lijkt me zo'n kommer en kwel verhaal. Moeder gaat dood, in therapie, depressie, het klinkt nou niet als een boek waar je even lekker voor je ontspanning in gaat zitten lezen.

Dit soort verhalen heb ik al genoeg van de mensen van Dijk en Duin (psychiatrisch ziekenhuis bij ons aan de overkant) gehoord. Moet ik dat dan ook nog lezen vraag ik me af.

Dettie

Nee natuurlijk hoef je het niet te lezen, Dettie, maar het is geen kommer en kwel-verhaal hoor. Schijn bedriegt!

Daarom lees ik dus als het even kan van te voren niets over een boek, als ik het zelf wil lezen. Het kan je helemaal op een verkeerd been zetten, en dat is dan toch zonde!

Probeer dit allemaal te vergeten, Dettie, en begin gewoon. Vind je het niks dan kan het nog aan de kant toch?