Anke Scheeren: De mooiste dagen zijn het ergst (debuut)

Ha ja, als het even kan lees ik ook niets over een boek. Maar ja als je verslagen plaatst moet je wel he.

Ik ga het wel lezen hoor, want debuut, maar ik sta momenteel niet te trappelen.

Dettie

Even door de zure appel heenbijten :mrgreen: , het zijn maar een paar hapjes. Zelfs ìk had het in één avond bijna uit. :lol:

Marjo schreef : Trouw wordt hierboven geciteerd, maar zonder de op- en aanmerkingen, die er dus ook zijn.

Voor mijn reactie op het boek heb ik een paar losse kernachtige "positieve" zinnen geciteerd. Met de bronvermelding. Dat klopt. Dat mag toch?

Ik had over deze debuutroman gelezen in het magazine Boek. Daar stond een interview met de schrijfster in. In dat interview vertelde de schrijfster over haar angst dat haar debuutroman onopgemerkt zou blijven... Maar haar debuut is in opvallend veel kranten, en voornamelijk positief, besproken! Kort samengevat: als een opmerkelijk debuut.

Om op de hoogte te blijven van nieuw verschenen boeken lees ik de boekenbijlages van Trouw, de Volkskrant en het NRC. En - af en toe - het magazine Boek.

Aan de hand van zo'n recensie, die meestal uit een korte beschrijving van de inhoud en een beoordeling van de recensent van sterke en zwakke aspecten van de roman bestaat, bepaal ik of ik een boek de moeite waard vind om te lezen.

Tussen het lezen van zo'n recensie die maakt dat ik een bepaald boek ga lezen en het moment dat ik het betreffende boek ook werkelijk lees, zit vaak een behoorlijke tijd. Pas als ik het boek uit heb, kijk ik hoe de recensies (nu echt) zijn.

Ik heb veel bewondering voor jou en Dettie die alle debuten willen lezen! Ik heb vorig jaar geprobeerd om er ook een aantal te lezen, maar dat vond ik niet meevallen...

Jeannette

Zo doe ik het meestal ook. Eerst het boek, dan de recensies.

Tja, ik wilde je niet aanvallen, maar als je alleen bepaalde zinnen uit een recensie aanhaalt, dan krijg je in ieder geval in het geval van Trouw een ander beeld dan terecht is.

Als je nou de links er bij zet, ha , dan hoef ik die zelf niet meer te zoeken. Grapje hoor!

Gisteren heb ik Anke Scheeren gehoord en gezien. Wat ene jong meisje nog, en dan heeft ze dit boek al drie jaar geleden (minstens) geschreven!

Wat de thematiek betreft zei ze zelf dat ze eigenlijk niet kon zeggen waar haar boek over gaat. (sic!)

Ze vond het prachtig om te zien hoe recensenten en andere lezers ieder voor zich er andere dingen uithaalden, die allemaal klopten, maar waar zij zich soms niet eens van bewust was. Ze heeft wel gelet op de vorm van haar verhaal, hoe ze bepaalde scenes en personages zou neerzetten, maar de thema's, nou, die kwamen toevallig en zijn voor ieder wat wils.

Ze is nu met een proefschrift bezig, dus voorlopig komt er geen nieuwe roman.