Tommy Wieringa: Caesarion

Ik ben het helemaal met Berdine eens. De keuze van de moeder voor een alternatieve therapie is maar een zijlijn in het boek. En deze keuze past helemaal bij haar karakter.

Marjo, jij omschrijft Caesarion als een boek over verval en mislukking (jouw recensie).

Volgens mij omschrijft Berdine de roman als een zoektocht van Ludwig naar zijn identiteit, een andere interpretatie. En zo heb ik het ook gelezen. En daar horen de stukken over de borstkanker van de moeder, de alternatieve therapie, de manier waarop zij sterft en de zoektocht naar de vader absoluut bij.

Maar afgezien van het feit of het er wel of niet bij hoort: deze zijlijn is een prachtige beschrijving van een vrouw die eerst onkent dat ze borstkanker heeft; en wanneer zij uiteindelijk de diagnose wel moet aanvaarden, bewust kiest voor een alternatieve therapie. Overtuigend ingeleefd beschreven door de schrijver.

Jeannette

Ik reageer daar anders op, op die moeder.

En ja, ik had na het dichtslaan echt zo'n gevoel van mislukking. Er ging toch niets goed? Alles ging kapot. Het huis stort in, de kustlijn verdwijnt; liefde is nergens te vinden al helemaal niet in de familie. Die ouders zijn niet bepaald tot 'normale' mensen te bestempelen.

En dan die arme konijntjes..nee, er ging nou eens niets lekker.

Niet in mijn ogen toch.

Maar het is al eerder gebleken, wij reageren heel anders op bepaalde boeken.

Heb het boek uit. Goed boek, lees lekker, af en toe mooie zinnen, origineel verhaal, met als mooi decor een ineenstortende wereld,

maar waarom heb ik nu toch het gevoel dat me niet heleaal in zin greep had?

Willeke