Tommy Wieringa: Caesarion

Ja, gelukkig wel!!

Ik ben nu benieuwd wat de dames hier gaan zeggen over de nieuwe Bakker. Net als bij Wieringa waren de verwachtingen erg groot, en Wieringa viel in de pers geloof ik wel goed, maar Bakker niet. Terwijl het bij mij dus juist andersom is.

Marjo schreef : En dat Wieringa er ook nog even de problematiek van kwakzalvers erbij haalt, nou ja, ik vind dat goedkoop om het even zo in een roman aan te kaarten.

Het verhaal over de borstkanker van de moeder, haar ontkenning van deze ziekte en haar gang naar alternatieve genezers, vind ik uitstekend passen in de roman.

Moeder Marthe is pornoster geweest; ze maakt jaren later een comeback en heeft als het ware haar geld verdiend met haar borsten. Haar borsten zijn een onderdeel van haar imago.

Ik vind dat Wieringa een prachtige beschrijving geeft van iemand die borstkanker ontkent, tegen beter weten in. En vervolgens geeft de schrijver nog een ontroerende beschrijving van een zoon die zijn moeder verzorgt.

Caesarion is een roman vol motieven die met een duizelingwekkende kracht op je afkomen. Je wordt er door overrompeld, verrast en gegrepen of niet...

Jeannette

of niet dus. Althans tot op twee derde ging het wel, daarna niet meer.

Tja, ik houd nu eenmaal niet van boeken die over zulk leed gaan. In dit geval viel het ook nog samen met het gedoe rond Jomanda (toeval?? Ik geloof dat niet), en dan vind ik dit misplaatst. Goedkoop.

Maar ook daar verschillen de meningen, ik weet het.

En bij dat stuk in het oerwoud kreeg ik associaties met de toestanden in Zuid-Amerika met die gijzelingen.

Ik ben niet snel ontroerd, dat lijkt me duidelijk.

Is het een beetje Kluunachtig?

Dettie

Dat zou ik nu niet direct willen zeggen, maar ik vind het wel in die richting gaan.

Misschien is het raar, maar ik vind het gewoon te makkelijk om dit soort dingen in een boek te verwerken. Verzin zelf iets, denk ik dan.

Dat is eigenlijk mijn commentaar op bij het boek Op reis met dochters.

Verzin zelf iets.

Dettie