Tommy Wieringa: Caesarion

En tegelijk bedenk ik me dan dat ik het wel accepteer als schrijvers feiten en gebeurtenissen uit het verleden gebruiken. Toch raar dus.

Waarom zou dit me tegenstaan? Ik zal ook niet snel zo'n boek van Thomas Ross lezen, dat ook vaak over de actuele politiek o.i.d gaat.

Of over een ander recent drama. Stel dat er nu al een boek zou zijn over Koninginnedag, dat zou ik nu niet willen lezen. Over tien jaar misschien, maar niet nu.

Een eigenaardigheid van mij denk ik.

Héééél eigenaardig

Dettie

Marjo schreef : of niet dus.

Tja, ik houd nu eenmaal niet van boeken die over zulk leed gaan. In dit geval viel het ook nog samen met het gedoe rond Jomanda (toeval?? Ik geloof dat niet), en dan vind ik dit misplaatst. Goedkoop.

Marjo, dat geloof ik niet. Wieringa heeft jaren aan dit boek gewerkt...

En hoe lang duurt het niet voor een boek gedrukt in de winkel ligt?

Jeannette

Volgens hemzelf is het louter toeval dat de uitspraak in de rechtszaak tegen Jomanda gelijktijdig komt met het verschijnen van Caesarion. Hoe zou je zoiets ook kunnen plannen?

Ik vind dit verwijt ook echt niet terecht!

Ik vond het in dit geval helemaal passen in het karakter van de moeder, dat ze zich niet op de normale wijze liet behandelen. Ten eerste waren die borsten héél erg belangrijk. Geen denken aan dat daar in gesneden mocht worden, dan was er geen weg meer terug naar de top. Ten tweede geloofde ze heilig in het alternatieve circuit, in dingen als de kracht van je eigen geest, meditatie e.d. Ten derde had ze zich al haar hele leven laten drijven door haar intuïtie en dat had altijd goed uitgepakt.

Dat de zoon, de ik-persoon, zich heftig verzet tegen al dat alternatieve gedoe is ook logisch. Hij zet zich af tegen haar. No way, dat hij op haar wil lijken.

Dit zijn maar gebeurtenissen in het boek. Het is niet de kern van het verhaal. Ik bedoel het is niet een boek over een zielige moeder die à la Sylvia Millecam sterft. Het gaat over de zoon, hoe die met zichzelf in het reine probeert te komen, zijnde het kind van een pornoster en een destructieve kunstenaar.

Dettie, ik stel voor dat je het zelf leest. Ik ben erg benieuwd naar jouw mening - die al niet echt objectief meer kan zijn :lol: :lol: :lol:

Dettie, ik stel voor dat je het zelf leest. Ik ben erg benieuwd naar jouw mening - die al niet echt objectief meer kan zijn :lol: :lol: :lol:

Nou berdine dan zou ik nooit meer objectief kunnen zijn met alle boekverslagen die ik op de site 'moet' zetten. Vaak lees ik ook nog andere recensies als ik een verslag plaats. Ik ga echt uit van hoe het boek op mij overkwam. Nu nog aan het boek zien te komen. Ik vond alles over Tristan eigenlijk beter dan Joe Speedboot. Speedboot was vrolijker. Maar dit nieuwe boek trekt wel moet ik zeggen.

Ben wel benieuwd.

Dettie

Kan best zijn dat het toeval is dat het samenvalt met het proces, maar het geval Millecam was natuurlijk wel degelijk bekend en dat het een rechtszaak zou worden ook. 'Het zijn maar gebeurtenissen in het boek', zegt Berdine.

Ja natuurlijk, maar helaas voor het verhaal, helaas voor de schrijver zijn dat gebeurtenissen die mij irriteren. Ik krijg de kriebels van zo'n vrouw, en dus irriteert het verhaal mij.

Daarom stel ik dat het boek te lang is: zonder die uitweidingen over de moeder en later over de vader had de kern overeind gebleven en was ik niet geïrriteerd geweest.