Frits Criens - Verzwegen oorlog (debuut)

Dettie schreef : Ik heb hier even over na moeten denken.

Het boek heet Verzwegen oorlog. Je kan het ook zo zien dat door de verschrikkingen van de Holocaust andere mensen geen aandacht krijgen die het wel verdienen. Net als mensen die na WOII naar Indonesië moesten, die zitten ook in de vergeten/verzwegen hoek. (pas de laatste jaren is er een beetje aandacht voor)

Ik denk dat Frits Criens met dit boek heeft willen aangeven dat iedereen geleden heeft door de oorlog, en ieder een verhaal heeft, dat iedereen eigenlijk aandacht verdient voor zijn/haar verhaal.

Dettie

Dettie, ik kan enerzijds onderschrijven en begrijpen wat je bedoelt en toch blijf ik bij wat ik eerder zei ( waar ik ook al dubbel was met, LEED MAG JE NOOIT VERGELIJKEN), maar Pieter bevestigt het in andere bewoording ook een beetje.

Natuurlijk heeft het boek recht van bestaan,mag het verhaal verteld worden.

Iemand die een kind verloren heeft, is ook ernstig beschadigd. Legio voorbeelden. Wat de NSB- ers en met name hun onschuldige kinderen hebben meegemaakt, is ook een drama zonder weerga en waar wij Nederlanders ons voor dood moeten schamen. ALLEMAAL OORLOGSLACHTOFFERS.

Ik verval in herhalingen en ik stop.

Manja

Toch nog een Ps. misschien een gekke opmerking,misschien snap je toch wat ik bedoel. Is er in een gezin een chronisch ernstig ziek kind en dan gaat daar veel aandacht naar toe en dan anderen voelen zich/ worden verwaarloosd.

Wie ben je liever dat verlamde kind of de gezonde die de aandacht buiten de deur moet zoeken? En ik maar roepen , dat je niet vergelijken mag en dat blijf ondanks alles toch steed vinden, maar komt iets emotioneel dichtbij, dan vallen je principes soms weg.Emotie wint het van de ratio.

Ik wil mijn aandeel aan deze discussie graag besluiten met de titel van een boek van André Marlraux, Het menselijk tekort. Daarmee is allles gezegd.

PieterW schreef : Het zou ook kunnen zijn, Dettie, dat het verzwijgen alleen op de schoonmoeder slaat. Door bescheidenheid en misschien schaamte verzweeg ze lang wat ze meemaakte. Ik neem aan dat de evacuatie van de Noord-Limburgers (toevalig heb ik een buurman die als kind werd geëvacueerd) in Noord-Limburg niet verzwegen zal zijn. maar het was een lokale ervaring zoals ieder gebied in Nederland oorlogservaringen heeft, die in het niet vallen vergeleken met de holocaust, de bombardementen op Rotterdam en Nijmegen en het drama te Putten uitgezonderd.

Pieter

Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen (en zei dacht ik) dat elk leed zijn eigen verhaal heeft. Omdat de holocaust, de bombardementen etc in het groot gebeurden, het aantal slachtoffers enorm véél was, gaat heel veel aandacht daar naar toe, maar daarnaast zijn er heel veel mensen die ook heel erge dingen meemaakten. Ik lees het vaak dat dat wordt afgedaan als... ja maar dat is niets vergeleken met... terwijl deze mensen het ook enorm moeilijk hadden. Alleen zijn die dingen individueel. Ik denk dat Frits Criens met zijn boek dit keer die mensen wilde gedenken.

Dit in de vorm van die vrouw, maar die vrouw staat voor al die individuen die ook vreselijke dingen zagen, meemaakten, ondergingen alleen worden die niet zo erg gevonden als de holocaust en bombardementen etc.

Net wat Manja zegt, je mag niet vergelijken, maar ook deze mensen zoals de vrouw in het boek van Criens mogen ook een stem krijgen. Mogen ook eens gehoord worden ipv dat alles verzwegen moet blijven omdat het niet zo erg is als...

Dettie

En los van "recht"op vertellen.

Dettie jij vond het dus wel een goed boek en Marjo niet.

Ik laat mij er nu buiten.

manja

Laten we het erop houden dat de door Frits Criens gekozen titel, bewust of onbewust, voor tweeërlei uitleg vatbaar is.

Welterusten, Pieter

Dit laatste, daar ben ik het mee eens. En los van het feit dat ik het boek minder goed geschreven vind, staat mijn mening dat iedereen zijn verhaal mag vertellen. IEDEREEN heeft recht op erkenning, zowel het zieke als het gezonde kind.

Marjo schreef : Dit laatste, daar ben ik het mee eens. En los van het feit dat ik het boek minder goed geschreven vind, staat mijn mening dat iedereen zijn verhaal mag vertellen. IEDEREEN heeft recht op erkenning, zowel het zieke als het gezonde kind.

Niemand die dit heeft bestreden

Pieter