Gast schreef : De absurditeit van het leven wordt hier wel tot in het extreme toe doorgetrokken. Meursault is echt wel een figuur die het weinig, of zelfs helemaal niet kan schelen wat er uiteindelijk met hem gebeurt, of wat hij al dan niet gedaan heeft in zijn leven. Zelfs een motivering interesseert hem niet.
Maar het absurde zit hem niet alleen in wat de hoofdfiguur in deze roman ondergaat (men kan moeilijk stellen dat hij het bewust beleeft), maar ook de wereld rondom, meer bepaald de drie belangrijke momenten waarop dieper wordt ingegaan : het overlijden en de begrafenis van de moeder, de moord, en het proces. Meursault is een vreemdeling in een wereld die hem totaal vreemd is, en omgekeerd.
Alhoewel de laatste zin van het boek verwijst naar de "dag van de terechtstelling" blijft het toch ergens onduidelijk wat Meursaults uiteindelijke lot is. Volgens mij heeft dit boek een open einde.
Het einde begreep ik niet zo. Ik vraag me wel nog steeds af wat er met Meursault is gebeurt en of hij uiteindelijk vrij is gekomen. Wat ik niet denk. Maar het is een mooie gedachte.
