Haruki Murakami: De opwindvogelkronieken

Hoi Inge,

Dat is inderdaad schokkend, als het boek zomaar ophoudt. Dat vind ik wel weer intrigerend en doet me naar het boek uit zien. Ik denk trouwens dat Murakami me zo in zijn greep heeft gekregen (ik ben bezig met verhaal uit Blind women, sleeping willow waar hij uit zijn persoonlijke leven vertelt, tenzij dat hij dit boek aan het schrijven was!) dat ik de rest van zijn oeuvre ook ga lezen.

Je hoeft me niet opgelaten te voelen over de discussie over een happy end literair is of niet. Ik denk dat het zondermeer een interessant onderwerp is.

Groeten,

Roel

Inge schreef :

Nou, "happy end" is misschien te veel gevraagd, en ik heb er over het algemeen geen problemen mee als er open eindes zijn maar als ik zoveel bladzijden lees zou ik toch willen weten hoe het afloopt met de persoon waar alles mee begint.

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Oke gedeeltelijk begint het met de kat die verdwijnt maar die komt na een jaar terug. Ergens, als gevolg van het verdwijnen van de kat (Kumiko zegt ergens dat ze haar er niet goed bij voelde dat de kat verdween dat het een slecht voorteken was (zo ongeveer toch)) ook daardoor gaat ze weg. Noem het de druppel die de emmer doet overlopen. Ik dacht van het moment dat de kat terugkomt, komt Kumiko ook terug.... Niet juist gedacht dus..... Vind het nu alleen jammer dat het zo helemaal open en bloot blijft. zelfs geen hintje in de juiste richting. Moest hij bv. iets begonnen zijn met May of met Nootmuskaat of met....... zelfs dan ging het net iets bevredigender geeindigd hebben naar mijn mening. Soit, ik kan er nu een happy end bij fantaseren of een vervolg verzinnen

Inge

Zoals je ziet praat ik niet meer van een happy end. Ze moesten voor mij niet gelukkig weer bij elkaar zijn. Maar er is zelfs geen hint in om het even welke richting. Het stopt gewoon. Afgeknipt met een schaar. De rest is op een of andere manier "afgerond". Kumiko's verhaal niet. En dat blijf ik jammer vinden. En dat is mijn mening.

Ik had niet de bedoeling hier een discussie te starten over wel of niet happy ends in boeken..... Of een happy end literair is of niet.....

Inge

Roel schreef : Ik denk trouwens dat Murakami me zo in zijn greep heeft gekregen

Vorig jaar had ik de jacht op het verloren schaap gelezen en was van plan nog meer te lezen. Het heeft een tijd geduurd maar na de opwindvogelkronieken ben ik nu bezig met norwegian wood.

Ik vind zijn verhalen van Murakami boeiend, onconventioneel, verrassend.... Een heel ander manier van vertellen dan dat ik gewoon was... Vind ik heel leuk..... Ik hoop alleen dat het niet is zoals veel schrijvers dat ze op een bepaald moment in een bepaald stramien komen en alles een herhaling van het voorgaande lijkt.....

Inge

Dat zijn verhalen in een bepaald stramien terecht komen, is in feite al gebeurd (dat merk ik aan deze korte verhalen), maar dat hoeft niet negatief te zijn, noem het de Murakami manier, Inge.

En daar binnen kan het verrassend blijven.

Inge schreef : Ik denk trouwens dat Murakami me zo in zijn greep heeft gekregen

Vorig jaar had ik de jacht op het verloren schaap gelezen en was van plan nog meer te lezen. Het heeft een tijd geduurd maar na de opwindvogelkronieken ben ik nu bezig met norwegian wood.

Ik vind zijn verhalen van Murakami boeiend, onconventioneel, verrassend.... Een heel ander manier van vertellen dan dat ik gewoon was... Vind ik heel leuk..... Ik hoop alleen dat het niet is zoals veel schrijvers dat ze op een bepaald moment in een bepaald stramien komen en alles een herhaling van het voorgaande lijkt.....

Inge

Ik ben begonnen in de opwindvogelkronieken, en heb nog geen idee wat ik er van vind.

Het is overdonderend en intrigerend tegelijkertijd, maar je blijft wel lezen.

Wordt vervolgd.

Groetjes

Willeke

Ik heb het boek uit.

Ik kan werkelijk geen enkel boek verzinnen waar dit mee te vergeliken is. ik bleef lezen, maar toch was het me af en toe té bizar.

Groeten

Willeke

Leuk toch, dat bizarre? Hoort helemaal bij Murakami!