Paulo Coelho - De alchemist

Is het literatuur of lectuur?

Als het literatuur is, zal het zeker niet van het kaliber Marquez zijn.

Ik heb ook over Coelho gehoord dat het een slechte schrijver zo zijn, werkelijk tenenkrommend slecht. Ik kan er niet over oordelen, heb nog niks van hem gelezen. Een tijdje terug zag ik wel iedere keer als met de trein het station binnenliep reclame voor een boek van hem.

berdine schreef : Ik vond het ook een prachtig boekje. Ik heb daarna nog een ander van hem gelezen en toen vond ik het wel genoeg. Dit soort lectuur moet je doseren.

Zijn eerste boeken waren nog wel goed maar hij zakt steeds verder af.

Elf minuten vond ik bijna een romannetje. Hij tracht de diepere zin van het leven te verwoorden maar dat is hem denkelijk alleen gelukt in De alchemist en Veronika besluit te sterven en daarna werd het veel van het (zweverige) zelfde.

Dettie

god ja, dettie, aan "elf minuten" heb ik me ook zo geërgerd. En dan dat zogenaamd shockerende onderwerp van die sm-seks en het gefilosofeer daarrond. zucht. te gezocht en te gemaakt.

Toevallig heb ik deze week dit boek gelezen. Gekregen van een vriendin en zij vond het werkelijk geweldig en heeft er in haar leven echt wat aan gehad.

Ik vond het boek wel mooi. Inderdaad bevat het wel een levensles, maar hoogstaande literatuur zou ik het niet noemen.

Ik denk dat het goed is om zoiets een keer te lezen en te kijken wat je eruit kunt halen. Heel veel zal ik echter niet meer lezen van deze auteur denk ik.

Dat zweverige zit toch veel mensen dwars, ook hier.

Een schrijver die dit verwijt vaak naar zijn hoofd geslingerd krijgt is Herman Hesse. In Nederland heet al snel iets zweverigs als het met natuur te maken heeft. Naïviteit heeft ook iets ontwapends, iets nog niet verpests. Extatische gevoelens worden in de Nederlandse literatuur ook als iets verdacht gezien, terwijl in de rest van wereld lezers er veel ontspannender mee om gaan. Hesse heeft voor mij de natuur beschreven met een diepgang waar geen Nederlandse schrijver aan kan tippen. Daarnaast komen talloze andere thema's aan bod. Trouwens Hesse is geen optimist, melancholie overheerst bij hem. Lees Demian, lees Steppenwolf, maar ook in de eerste romans zit die donkere ondertoon. Hesse staat voor mij op hetzelfde niveau als Thomas Mann. Alle twijfelaars zou ik aanraden lees Das Glassperlenspiel (Het kralenspel), zijn meest complexe roman, anders dan De Toverberg, maar qua niveau vergelijkbaar.

Ik zal de Alchimist binnenkort eens keer lezen en dan weet ik of zijn zweverigheid diepgang heeft of niet.

Dettie schreef : Zijn eerste boeken waren nog wel goed maar hij zakt steeds verder af.

Elf minuten vond ik bijna een romannetje. Hij tracht de diepere zin van het leven te verwoorden maar dat is hem denkelijk alleen gelukt in De alchemist en Veronika besluit te sterven en daarna werd het veel van het (zweverige) zelfde.

Dettie

Hoi Roel,

De zweverigheid van Coelho is niet te vergelijken met Herman Hesse, waarvan ik van de laatste overigens niet vind dat hij zweverig schrijft.

En De Alchemist vond ik zelf wel een goed en mooi boek, de latere boeken van Coelho zakken af naar zweverigheid met als dieptepunt de roman Elf minuten Misschien zou je beiden eens moeten lezen.

(ze zijn niet dik)

Dettie