Danny Scheinmann: Gemiste tijd

Pagina 15

Na het verhaaltje van de knie [...]

Een politieagent komt binnen en vraagt Leo met hem mee te gaan..

Dus wel hup

Dettie

Hier komen we niet uit. Ik heb het niet zo opgevat als jij..

Jij bent een stuk strenger..

Okay, ik snap nu wat je bedoelt, Dettie.

'Ongedeerd' kun je dat alles inderdaad niet noemen.

Ik bedoelde dat hij geen zware verwondingen heeft en zelfs nog in leven is in tegenstelling tot Eleni.

Maar zijn reacties interpreteer ik wel anders dan jij (misschien ook minder streng ).

Leo is psychisch totaal verlamd door de schok.

Hij heeft eerst helemaal niets door over zijn eigen toestand: de gescheurde kleren, het bloed, de glassplinters, zijn schouder, zijn knie, dat alles dringt niet tot hem door .

Zijn hele wezen gaat allereerst uit naar wat er met Eleni gebeurd is.

Hij heeft al die tijd nauwelijks contact met zichzelf, ook niet met de pijn die zijn lichaam moet voelen, maar die zijn geest niet of alleen ergens aan de zijlijn van zijn bewustzijn registreert.

Hij reageert als verdoofd, alsof hij zich van zichzelf distantieert.

Dus laat hij zich ook automatisch meevoeren met de politieagent.

Ik vind dat wel invoelbaar.

Grada

Mooi gezegd, Grada!

Dank U!

Het gaat mij er niet om of het wel of niet invoelbaar is.

Maar iemand die bewusteloos is geweest, flinke verwondingen heeft, klaarblijkelijk zo erg dat hij z'n knie niet eens voelt, laten ze zo het ziekenhuis uit wandelen? Dát vond ik vreemd.

Het kwam voor mij in ieder geval vreemd over omdat ik juist de indruk had dat het toch wel pittig was. En dan mag hij zo vertrekken van de artsen met bloedend been, glassplinters in z'n handen enz.

Dettie

die nu vast te horen krijgt, ja maar het is geen Nederland