Danny Scheinmann: Gemiste tijd

Ja hier ook de twee exemplaren ontvangen.

Vondne jullie sommige dingen niet vreemd zoals ik al meldde, eerst lijkt het alsof leo zwáárgewond in het ziekenhuis ligt en even later stapt hij naar buiten.

Dettie

Ja, nou je het zegt, eigenlijk is dat wel heel vreemd.

Dat Leo-stuk, over de periode dat hij ontdekt dat Eleni dood is, en haar probeert te beademen, vond ik wel het beste Leo-stuk. Daarna begint het gezever pas.

Ik heb mijn twee recensie-exemplaren ook gekregen, trouwens.

Dettie, ik begrijp het niet helemaal.

Ik had niet de indruk dat Leo zwaargewond in het ziekenhuis lag.

Het busongeluk is toch juist meegevallen?

Leo is er ongedeerd van af gekomen.

Zelfs Eleni had niet dood hoeven gaan, als ze niet de pech had gehad dat ze net op die plek zat.

Leo kan zich lange tijd dingen niet herinneren, maar dat is psychologisch verklaarbaar - vind ik.

Dat alles met brokstukken weer terugkomt, dat hij eerst denkt dat het anders gegaan is dan in werkelijkheid, dat vind ik juist goed gedaan van Scheinmann.

Ariadne

Ik had ook niet die indruk, hij had pijn, maar verdrong dat. Toch wel aannemelijk.

Pagina 9

Pas dan dringt tot Leo door dat hij op bed ligt en dat hij buiten bewustzijn moet zijn geweest.

Pag 10 Hij hijst zich overeind. Zijn hoofd tolt en hij zet zijn handen op het bed om zichzelf te ondersteunen.

Pag 15

Er trekt een pijnscheut door zijn been. Hij kijkt omlaag en ziet dat zijn spijkerbroek aan flarden is en doordrenkt met bloed. Daarna voelt hij zijn handen kloppen. Ze zijn opengehaald en bloeden. [...]

Zijn rechterschouder is zwaar gekneusd en zijn heupgewricht stuurt krachtige waarschuwingsschoten langs zijn rug omhoog. [...] Maar het ergst is zijn rechterknie. Die kan hij niet buigen of zelfs maar voelen.

En hup hij loopt naar buiten met de politieman mee.

Dettie

Dat ging niet van hup, volgens mij maar ik heb het boek hier niet.

Hij verbijt de pijn toch. Ik had niet de indruk dat het zo erg was.