Arie Storm - De bruid en de kogel

Nee ik heb Kluun niet gelezen en ga het ook niet lezen.

Wat dat betreft ben ik het met Storm eens, maar ik vind dat ook bij IM van Palmen. Dat denkelijk van een heel ander kaliber is, maar het geeft mij een vervelend gevoel. Geld slaan uit de dood van je partner.

De tuinkamer van Lilian Blom is wat anders 'Op zijn sterfbed vraagt hij zijn echtgenote te noteren wat hij zelf niet meer zal kunnen schrijven over zijn leven.' Daar weet de schrijver er zelf van en wil dit ook.

Dettie

Ik had intussen ook negatieve zowel als positieve recensies gevonden.

Naar aanleiding van een negatieve recensie van Arie Storm zelf over De steniging van Frenk van der Linden hadden we nog een discussie hier over die recensie, weten jullie nog?

Hm Bernadet, als jij vindt dat Lilian Blom het wel mag, dan mag Kluun het ook: ook zijn vrouw heeft hem, gezegd het boek te schrijven.

Ik houd niet van dit soort boeken, maar ik ben er van overtuigd dat het Kluun niet te doen was om het geld, want hij kon tevoren niet weten dat het zo'n succes zou worden. Ik ken hem niet persoonlijk, ok, maar de keren dat ik hem heb horen spreken leek hij mij een integer man.

Over Palmen oordeel ik niet, ik ken het boek niet. Maar ook Palmen is volgens mij een integer persoon.

Wat mijn oordeel dan ook betekent. Ik zal toch eens luisteren naar die Storm..

Dat wist ik niet dat Kluuns vrouw wist dat hij er over zou schrijven.

Maar ik krijg gewoon een onbehaaglijk gevoel bij dit soort boeken.

Iedereen kan best integer zijn, mooie herinneringen hebben aan...

maar je schrijft iets over iemand die het niet meer na kan lezen of zeggen dit wil ik wel, dat niet.

Ischa Meijer was een bekend figuur, en als iemand na zijn dood over hem gaat schrijven dan lijkt mij toch dat je weet dat het aantrekt. Het kan best zijn dat Palmen het zeer goed bedoeld heeft, integer heeft geschreven, maar het stuit mij persoonlijk tegen de borst. Een biografie is wat anders.

En inderdaad wist Kluun niet dat het een succes zou worden, maar toch blijf ik het niet passend (kan niet op het goede woord komen) vinden om een privéleven uit de doeken te doen van iemand die er zelf niets meer aan toe kan voegen.

Dettie

Mooi verslag is dit, Marjo. Je hebt me alweer nieuwsgierig gemaakt.

Wat de rest van de discussie betreft: ik las IM niet (hoorde er wel veel lovends over), ook het boek van Kluun niet.

Maar ik vind dat het wel kan, een boek over een overleden schrijver, bij wie je nauw betrokken bent, schrijven.

En het hoeft niet een wetenschappelijke biografie te zijn.

Als het maar geen afrekening wordt...

Ik denk nu aan "Taal zonder mij" van K. Hemmerechts over H. De Coninck. Toch goed dat dat boek er is. De lezer leert zo een aantal aspecten van de overleden schrijver kennen...

Tiba.

De lezer leert zo een aantal aspecten van de overleden schrijver kennen...

Ja en de vraag is of die overleden schrijver dat gewild zou hebben dat dat van hem of haar bekend zou worden, hoe integer je ook bent in je boek.

Nou ja, het is gewoon mijn persoonlijke opvatting, iedereen kan er anders over denken natuurlijk.

Dettie