Sally Rooney - Normale mensen

Willeke schreef :
Vond jij de manier waarop Conell Marianne op school als er mensen bij waren negeerde en het niet voor haar op kwam, terwijl ze een relatie hadden ook zo pijnlijk?

Ja dat vond ik heel erg. Hij behandelde haar eigenlijk als een stuk vuil. Terwijl zij echt in feite het beste voor hem was.

Dettie

Ik voelde dat bijna in m n maag tijdens het lezen, en bij de serie wéér.

Zo erg vond ik dat.

Renate schreef : Tja, eerlijk gezegd heb ik daar niet zo op gelet. Mensen op die leeftijd gaan nu eenmaal niet altijd even gemakkelijk met elkaar om. Je hoort bij een groepje en wie daar niet bij hoort, blijft daar toch een beetje buiten staan.

Ja dat is zo.

Maar omdat ze prive elkaar wel zagen en een relatie hadden vond ik het contrast zo schrijnend.

Dat gevoel van schaamte Van Conell begreep ik ook wel weer deels, op die leeftijd wil je er echt zó graag bij horen. Hij was bang zijn populariteit te verliezen.

Tja, het contrast is misschien schrijnend, maar ik denk dat Connell zich misschien ook ongemakkelijk voelde met Marianne, omdat zij toch in zekere zin in een bevoorrechtte positie verkeerde. Marianne kon het zich permitteren om een studie te kiezen, zonder direct na te hoeven denken over de mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Zij adviseert Connell ergens om hetzelfde te doen en voor een studie Engels te kiezen. Dat is misschien wel waar z'n hart ligt, maar ergens denkt hij toch ook aan een studie die wat meer gericht is op het krijgen van een goedbetaalde baan.

Connell wilde er op school bij horen en daar hij de populaire jongen was, kon hij het zich niet permitteren om op te komen voor een impopulair meisje, ook niet terwijl hij haar privé wel zag. Marianne voelde zich gekwetst, maar liet dat merken op een manier die hij vermoedelijk niet echt doorhad.

Voor jongeren is de groep waar je bij hoort belangrijk. Ik heb ook wel eens een jongen niet uitgenodigd op een schoolfeest bij mij thuis, omdat hij als enige van soulmuziek hield. De groep rockliefhebbers, waar ik ook bij hoorde, hoewel ik toch ook nog wel een beetje een buitenbeentje was, sloot hem dus in zekere zin buiten. Vreemd genoeg nodigde hij wel iedereen bij hem thuis uit bij de eindexamenfeestjes. Dat was ergens wel een eye-opener voor me en is dat misschien nog steeds wel een beetje. Het is in ieder geval iets waar ik van geleerd heb.

En ik heb het boek uit. Connell vind ik wel sympathiek. Hij is uiteindelijk de enige die spijt heeft van de fout die hij indertijd gemaakt heeft, door Marianne niet mee te nemen naar het feest. De vraag is overigens of hij dit bewust heeft gedaan. De gelegenheid deed zich voor om met een meisje naar het feest te gaan, waarmee hij indruk kon maken op z'n vrienden en hij wilde toch graag bij z'n groep horen, waar hij een zeker aanzien genoot. Hij wilde zichzelf en misschien ook Marianne beschermen. Ik heb ook wel eens een vriend niet uitgenodigd voor m'n verjaardagsfeest, die ik met klasgenoten vierde, omdat ik het gevoel had, dat hij daar niet bij zou passen.

Voor Connell was er toch de kloof van het standsverschil tussen Marianne en hem. Dat wordt ook geïllustreerd naar hoe ze tegen de beurs aankijken die ze gekregen hebben. Voor Connell betekent die beurs een bevrijding van financiële zorgen. Hij hoeft niet meer te werken om z'n studie te betalen, maar kan dat geld voor leuke dingen gebruiken. Marianne heeft het geld helemaal niet nodig, voor haar betekent de beurs alleen een bevestiging van het feit dat ze intelligent is.

De vrienden van Marianne zijn bepaald niet sympathiek te noemen. Alleen Joanna blijft haar steunen. En Connell natuurlijk, maar dat is in zekere zin anders, omdat zij een gedeeld verleden hebben. Met Marianne heb ik in zekere zin medelijden, maar zij lijkt vaak op zoek naar een soort negatieve bevestiging. Ze heeft het gevoel dat ze een slecht mens is en zoekt bij anderen een bevestiging daarvan. Daarom valt ze op mensen als Jamie en Lukas, die haar mishandelen. Je kan zeggen dat ze dat zelf opzoekt, maar zij gaan over haar grenzen heen. Uiteindelijk verlaat ze de vrienden dan wel en aan het eind van het boek verbreekt ze eindelijk het contact met haar familie, maar ze blijft zich onnodig kwetsbaar opstellen. Dat zie je ook als Connell de mogelijkheid krijgt om een jaar naar New York te gaan. Hij wil haar niet in de steek laten en Marianne vindt dat hij het wel moet doen. Ik denk dat Connell bang is dat Marianne zichzelf iets aan zal doen als hij weg is. Dat kun je misschien ook afleiden uit het verhaal over de zelfmoord van Rob (ik meen dat er ergens anders in het boek ook nog een zelfmoord voorkomt, maar die kan ik niet meer terugvinden) en natuurlijk het feit dat de broer van Marianne gesuggereerd heeft, dat ze net zo goed een eind aan haar leven kan maken. Connell is in zekere zin ook onzeker over zichzelf en z'n talent. Als een verhaal van hem in een tijdschrift verschijnt, onder pseudoniem, omdat hij z'n twijfels heeft, ziet hij onmiddellijk een paar fouten, waar hij zich min of meer voor schaamt. Sadie heeft er op aangedrongen dat hij zich opgeeft voor een plaats op de universiteit in New York, maar hij verwacht niet dat hij daar aangenomen wordt.

Het was een mooi boek en ik zal beslist meer van deze schrijfster lezen.

Wat heb jij een ander boek gelezen dan ik.

Ik vond Connell helemaal niet aardig. Hij is zo bang voor zijn imago dat hij liever Marianne negeert dan openlijk voor haar uitkomen. Zij is het die écht om hem geeft. Marianne geeft hem uit liefde de vrijheid die hij nodig heeft. Zij weet dat ze hem niet aan zich kan binden door hem te belemmeren.

En dat terwijl Marianne die liefde juist zo vreselijk hard nodig heeft. Ze is al zo'n buitenbeentje. Dat aangaan van relaties met mensen die niet goed voor haar zijn is een zoektocht naar die liefde, van gewone mensen kan ze het ook niet krijgen. In feite is ze té intelligent voor een relatie alleen met Connell is er wel écht contact.

En jezelf kwetsbaar opstellen is een van de krachtigste dingen die je kunt doen.

Je verschuilt je dan niet achter een façade van bijvoorbeeld stoer doen of altijd maar lachen etc.

Dettie