Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

He gelukkig een medestander. Ik kan ook niet tegen de stijl van Grünberg. Ik ben ooit ook eens in de asielzoeker begonnen en legde het snel weg met het idee dat ik waarschijnlijk niet in de stemming was voor het verhaal. Daarna wéér geprobeerd met hetzelfde effect.

Toen zag ik zijn programma RAM? en kreeg zo'n afkeer van de man dat ik zijn boeken helemaal niet meer wilde lezen.

Maar dit laatste wil natuurlijk niet zeggen dat hij niet kan schrijven dat is mijn persoonlijke gevoel.

Bernadet

'Blauwe maandagen' vond ik ook vreselijk, maar "de asielzoeker" daarentegen prachtig! Ik heb nu De joodse messias staan, en ben heel benieuwd!

Imprimatur van Monaldi en Sorti

Flaptekst

Een historische thriller voor de liefhebbers van Eco's In de naam van de roos.

Het is 11 september 1683. In Europa dreigt een nieuwe grote oorlog: de Turken belegeren Wenen. Angst voor de Moslims houdt christelijk Europa in haar greep.

Tien gasten uit verschillende Europese landen logeren in herberg De Schildknaap in Rome. Als een oude heer in de herberg om het leven komt, vermoedelijk ten gevolge van de pest, moeten alle gasten in quarantaine. Maar het blijft niet bij dit ene sterfgeval.

Gaat het hier werkelijk om gevallen van de gevreesde zwarte dood, of is er sprake van moordaanslagen? Een van de gasten, Atto Melanie, een geheim agent van de koning van Frankrijk, zoekt de zaak tot op de bodem uit en doet wereldschokkende ervaringen.

Imprimatur is een van het begin tot het eind spannend, goed geschreven raamvertelling, gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen en vol levendige details over muziek, receptuur en kleding uit die tijd. De plot van de roman betreft een historische onthulling die de auteurs na jarenlang archiefonderzoek voor het eerst aan de openbaarheid prijsgeven.

Ik heb het niet na 50 blz dichtgeklapt maar na 184. Het boek heeft 600 bladzijden. Op zich vind ik het beter geschreven dan de Da Vinci Code. In de flaptekst staat vol levendige details maar die details zijn ellenlange verhandelingen van een arts over de pest en ellenlange verhalen wat er tegen te doen is.

Het verhaal op zich is niet verkeerd maar je moet enorm veel van geschiedenis weten wil je het kunnen volgen. Ik ben in deze 184 bladzijden zoveel namen tegengekomen dat ik amper meer weet wie wie is. Het duizelt me zogezegd. Ik wil maar bepaalde dingen weten en niet al die zijsprongen die in het verhaal gemaakt worden.

Bernadet

Maar las het verhaal op zich wel vlot? Je werd alleen gek van de zijsprongen? Ik ga dan diagonaal lezen: ik wil weten hoe het verhaal verder gaat, zonder al die (nutteloze?) kennis op te doen..

Nou je wist niet of de zijspronginformatie belangrijk was voor het verhaal.

De uitgebreide beschrijving over de pest sloeg ik wel over maar informatie over kardinalen, prinsen, koningen enz. las ik wel.

Het gaat in feite om een jongen die in een herberg werkt en alle informatie via een abt (Atto) verteld krijgt. Dat was op zich niet slecht maar zo enorm véél. Iemand is overleden en uitgezocht wordt waaraan diegene overleden is, dan wordt de herbergier heel ziek gevonden waarvan ze vermoeden dat hij de pest heeft. Er vindt een diefstal plaats. Er blijkt een onderaardse gang te zijn, in de herberg zitten allemaal figuren die min of meer met elkaar te maken hebben enz. Dat verhaal is wel goed maar alle vele verhalen over prins die en die en koningin dat en dat maakt het erg lastig lezen. Je ziet door de bomen het bos niet meer.

Bernadet

Dan gaat het niet op mijn lijstje! En dat is helemaal niet erg..

Was het niet een bespreekboek voor jou? Is dat al gebeurd, die bespreking?