Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

De schoonheidslijn-Alan Hollinghurst

Het begon intrigerend maar ik ben gekomen tot blz 250 en dacht moet ik nu nóg 250 blz. doorbrengen met Nick? Op zich is het mooi geschreven maar het verhaal zelf vind ik eigenlijk enorm saai. Ik heb tot nu toe alleen over Nick Guest (toepasselijke achternaam) en zijn vriendjes gelezen, zijn seksuele uitspattingen, de diners, het coke-snuiven en het leven in de upper-class. Weinig boeiend dat leven. Nick is een weinig tot mijn verbeelding sprekende jongen die leeft op de gedachten van wat hij met zijn vriendjes zal gaan uitvoeren. Voor de rest profiteert hij alleen maar van zijn 'vrienden'. Op zich niets mis mee maar 500 blz lang, nou nee. Ik heb niets met deze figuur en met de kringen waarin hij verkeert.

Op de flap staat Hollinghurst kruipt diep onder de huid van de jaren tachtig van Tatcher. Ik kan dat tot nu toe er niet uit opmaken. Ik lees over een vervelende jongen die zichzelf aardig en leuk vindt en weinig diepgang heeft, zich het liefst in de 'beschaafde' hogere kringen begeeft, met als tegenpool die seksuele uitspattingen. Weinig dus over de jaren tachtig van Tatcher.

Nee, dicht dat boek!

Bernadet

Vind je dat dan niet jammer bernadet? Halfweg het boek komen en dan het boek wegleggen? Ik lees dan bijna altijd door omdat ik het anders tijdverspilling vindt van die eerste 250 blz. die ik gelezen heb. En anderzijds denk ik dan altijd misschien komt er toch nog wat?

Ik vind de 50-blz. regel van Marjo daarom ideaal alhoewel ik hem dikwijls uitbreidt tot 100 blz.

Groetjes Inge

Ik vind het eigenlijk jammer dat ik het niet eerder weggelegd heb. Ik dacht ook steeds 'het komt nog wel' maar het blijft in feite maar op dezelfde voet voortkabbelen. Iemand had mij gezegd dat het een goed boek was en meestal klopt het wat zij zegt, dat maakte eigenlijk dat ik steeds maar doorlas maar nu vond ik het meer dan genoeg.

Bernadet

Ik verbaas me er niets over dat je stopt. Ik heb het al snel weggelegd. Geen boek voor mij, te 'modern'.

Als ik al zo ver gekomen ben (gebeurt niet vaak) dan lees ik de rest diagonaal..dan weet je het einde tenminste. Dat heb ik bv gedaan met Sneeuwwitte bloem: even de laatste hoofdstukjes doorgebladerd/gelezen. Ook om te kunnen beslissen of het dan misschien iets is voor een ander tijdstip.

Ja dat heb ik dus ook gedaan, her en der stukjes gelezen en constant kwamen de whisky-glazen en de lijntjes coke weer naar voren en de blabla praat bij een party en het elkaar aftroeven.

Ik was meer benieuwd naar het échte leven onder Tatcher en niet naar het leven van de high-society. De flaptekst gaf meer de indruk dat het daar over zou gaan. Maar het is een verhaal over een homofiele jongen/man die zijn eerste homoseksuele ervaring heeft en dan doorrolt van de ene verliefdheid en vriend naar de andere. Al cokesnuivend en party-vierend.

Weinig inhoud dus.

Bernadet

Dat klinkt echt als een vreeeeselijk boek, Bernadet! Had dit boek niet de Man Booker Prize gewonnen?