Momenteel lees ik.....

Ik ben eindelijk bezig in "De naam van de roos". (Sorry Irene!) Gelukkig niet zo ingewikkeld als Baudelino. Dat kon ik absoluut niet volgen, vanwege al die oude onbekende volkeren en landen en wie er tegen wie vocht. Ik werd hoorndol van.

Ik vind dit boek veel boeiender, maar af en toe te breedsprakig. Al dat Latijn, ik ga het echt niet allemaal achterin opzoeken. Ook de beschrijvingen van de monsters op de kerkmuren en de boeken, dat geloof ik wel na een halve blz. Dus zo hier en daar sla ik wat over :oops: Ik ben nu zo halverwege en ben benieuwd hoe het afloopt.

Mmmm, viel een beetje tegen, maar dat ligt helemaal aan mij. Ben niet zo gek op geschiedenis en al helemaal niet als het breedsprakig en ietwat ingewikkeld is. Dan wordt het bijna een studie. Leerzaam is het wel.

Nu begonnen in "Naar een berg in Tibet" van Colin Thubron. Zeer beeldrijke taal!

In de naam van de roos is als film erg mooi, als boek vond ik het een erg ingewikkeld verhaal waar moeilijk door te komen was.

berdine schreef : Nu begonnen in "Naar een berg in Tibet" van Colin Thubron. Zeer beeldrijke taal!

Ja! Dat is mooi hè.

Dettie

De film van De naam van de roos vond ik nou juist totaal onbegrijpelijk. Misschien ook omdat ik die zag in een zaal vol joelende schooljeugd. Het boek kon ik in grote lijnen wel volgen, al moet je me niet naar alle details over de honderden ketterbewegingen vragen. Bovendien snapte ik de naam van het boek niet. Maar die blijkt niet zoveel met het boek te maken te hebben.

Je moet dan maar nooit aan Baudelino beginnen, Dettie, want daar beweegt het verhaal zich werkelijk tussen al die oude volkeren, groeperingen, elkaar bestrijdende vorsten enz. in nu onbekende landen en steden. In De naam van de roos wordt er vanuit het klooster alleen maar over verteld. En het detective-gedeelte van het boek is prima te volgen.

Thubron lijkt me wel mooi te gaan worden, inderdaad!

Ik ben potverdikkie alweer op weg naar een berg in Tibet! "De vliegende berg" van Christoph Ransmayr. Dit boek lees ik in het kader van mijn leesuitdaging. Ik had het een beetje voor mij uitgeschoven en wist niet meer waar het over ging. Een verrassing dus dat het alweer over een Tibetaanse berg gaat, fictie dit keer. Hoewel ik Ransmayr zeer weet te waarderen leek me dit boek toch wel moeilijk. Het is geschreven in vrije verzen en een gedicht van 300 blz., pfff..... Maar het valt heel erg mee. De taal is heel poëtisch, dat wel, maar het verhaal is heel toegankelijk. Die vorm van vrije verzen, ach, daar heb je al gauw geen erg meer in.

De naam van de roos heb ik heel lang geleden gelezen en ik had er geen problemen mee.

De slinger van Foucoult heb ik ook gelezen en dat was ook niet zo moeilijk.

Ik lees momenteel Revolutionary Road van Richard Yates. Ik weet nog niet goed wat ik er over moet zeggen

Hiervoor heb ik het boek: Donald Crowhurst zijn laatste tocht gelezen. Dat gaat over iemand die meedoet aan een zeilwedstrijd rond de wereld. Hij wordt echter geplaagd door problemen en lijkt op een gegeven moment te besluiten om z'n reis maar te figneren. Als hij tot de ontdekking komt dat hij de wedstrijd min of meer dreigt te gaan winnen, besluit hij zelfmoord te plegen door overboord te springen. Dat is iets wat in ieder geval vermoed wordt. Ik vond het een heel boeiend verhaal.

Ik werd tot het lezen van dit boek geïnspireerd door het boek De afschuwelijke eenzaamheid van Maxwell Sim, van Jonathan Coe. Hier wordt het boek namelijk in genoemd.