Momenteel lees ik.....

Oh 'Huis der nevelen' vond ik zo'n akelig verhaal, het heeft me dagen door m'n hoofd gespookt. Nu ik de titel lees voel ik alweer die dreigende sfeer.

Dettie

En daar ben ik het verhaal helemaal van kwijt.

Gisteren vroeg mijn dochter mij wat ik van een bepaald boek vond. Ze had het op mijn plank gevonden en ik heb het dus ook gelezen. Maar ook al kon ik me de omslag voor de geest halen, het verhaal bleef weg.

Er zijn toch heel veel boeken die niet blijven hangen.

Maar gelukkig weet ik het vaak wel weer als ik de korte inhoud lees.

ambassadeurs vrouw komt in vulkaanuitbarsting terecht met haar chauffeur, een bekende van vroeger en een meisje,

en ze kijkt terug op deze gebeurtenissen bij het sterfbed van haar moeder.

Nu ik de titel lees voel ik alweer die dreigende sfeer.

Ja, de sfeer is inderdaad dreigend, maar ik heb dat niet als vervelend ervaren, meer als gewoon spannend.

Maar er gebeurt inderdaad wel het nodige leed.

Groetjes

Wil

Zo, gisteren het tweede van de drie recensieboeken die lagen te wachten uitgelezen: Moord voor mij van Karen Rose. Zwaar tegenvallend helaas, na de twee eerdere boeken in de serie. Dit was een samenraapsel van moorden, de een nog gruwelijker dan de andere, met een zeer chaotische schrijfstijl. Maar er komt nog een uitgebreid verslag van.

Vanavond ga ik beginnen in Bloedlink van Jens Lapidus, waar ik erg benieuwd naar ben!

Gisteren niets! gelezen! Dat is echt uniek voor mijn doen.

Ik moest naar een verjaardag die erg leuk was en daarna...

te moe om te lezen dus een of ander dom spelletje op de computer gedaan, even warm gegeten en hup bed in en slapen.

Dettie

WilV schreef : ambassadeurs vrouw komt in vulkaanuitbarsting terecht met haar chauffeur, een bekende van vroeger en een meisje,

en ze kijkt terug op deze gebeurtenissen bij het sterfbed van haar moeder.

Nu ik de titel lees voel ik alweer die dreigende sfeer.

Ja, de sfeer is inderdaad dreigend, maar ik heb dat niet als vervelend ervaren, meer als gewoon spannend.

Maar er gebeurt inderdaad wel het nodige leed.

Groetjes

Wil

Ah, prachtig boek! Het blijft inderdaad nog lang door je hoofd spoken. Ik bleef me maar af vragen of ik in de situatie van de ambassadeursvrouw in staat zou zijn geweest om hetzelfde te doen als wat zij gedaan had. Ik vond dat heel confronterend.