Leesuitdaging 2009

Afgelopen week de Paardenjongen gelezen, van Rupert Isaacson,

én praktisch idealisme van Natasja van den Berg en Sophie Koers.

Het eerste boek gaat over een vader die met zin autistische zoon een reis op paarden gaat maken in Mongolie

op zoek naar Sjamanen van het rendiervolk, voor genezing van zijn zoon.

Vooral mooi door de toeweiding en warmte voor de jongen. En door de jongen zelf, Rowan, die meteen je hart steelt.Verder ook wel boeiend maar mij af en toe toch iets te vaag. Ik geloof meteen dat de aandacht en het werken met paarden goed kan werken bij autisme, maar bij dingen als dat gestorven voorouders dingen los moeten laten ten bate van hun kind, , of dat de vader moest stoppen met de vossenjacht voor het karma van zijn zoon haak ik toch een beetje af.

Ik kan me trouwens wel voorstellen dat er mensen zijn die dit boek echt prachtig vinden.

Het tweede boek is van een totaal andere orde... hoe kun je praktisch idealist zijn in deze tijd. Leuk en praktisch boekje. Veel van de tips zijn voor de hand liggend, sommige nieuwe ga ik echt in de praktijk brengen, (doe melk in plaats van mestkorrels in het water van je groene varen) maar voor mij werkt een boekje als dit van tijd tot tijd vooral goed voor de bewustwording, het houd me bij de les en helpt me om weer eens kritisch naar mijn manier van leven te kijken.

En om weer eens écht wat korter te douchen of minder vlees te eten. Dingen die ik wel weet maar die er vaak toch weer insluipen.

Willeke

WilV schreef : En om weer eens écht wat korter te douchen of minder vlees te eten. Dingen die ik wel weet maar die er vaak toch weer insluipen.

Willeke

Gewoon koud douchen, Willeke, dan sta je er vanzelf korter onder! :mrgreen:

Ha, goeie tip..brrrrrrrr

Haa grapjurk, kan je wel! brrr, koud douchen!

Dettie

Jullie weten niet wat lekker is! :mrgreen:

Dat weet ik nou weer wel, roomijs met slagroom en (warme) chocola!

Maar om even terug te komen op de boeken.

Paardenjongen van Rupert Isaacson

Ik weet dat iets dergelijks zoals met die paarden ook met dolfijnen wordt gedaan.

Ook blijken geestelijk gehandicapte kinderen veel toegankelijker te worden als ze paard mogen rijden. Echt bijzonder en ontroerend om te zien.

Dettie