Bram Stoker's Dracula

Hallo Inge, wat voor schrijfstijl hanteert Daphne de Maurier? Schrijft ze gebloemde taal of juist niet? Volgens mij is "Rebecca" van Alfred Hitchcock ook gebaseerd op een boek van haar. Die heb ik onlangs voor het eerst gezien die film; voor mij een goede Hitchcock.

Tja, schrijfstijl :shock: het is al een aantal jaren dat ik haar nog gelezen heb. Ik heb toen de "jamaica inn, rebecca en de vlucht van de valk" gelezen. Ik zou zeggen dat haar schrijfstijl eerder direct was. Het enige dat i kzeker weet is dat je het verhaal ingezogen wordt. Dat je de angst en de spanning gewoon van de bladen kunt zien druipen. Mij doet de schrijfstijl denken aan stukken van Woeste Hoogten van Bronte.

Groetjes Inge

Hallo allemaal, om nog eens terug te komen op Dracula en Frankenstein. Zoals ik al zei is Dracula van Stoker geen literatuur, maar dat is Frankenstein van Mary Shelley zeker. Een meesterwerk uit de romantische tijd waar haar romantische afkeer van machines tot uiting komt in het monster van Frankenstein. Weet je wat me is opgevallen. Bij de verfilmingen van het boek komt de apparatuur waarmee Frankenstein het monster tot leven wekt vol in beeld. Hoe kan het ook anders! En is daarmee een van de hoogtepunten in het verhaal. Maar als het boek leest, komt het laboratorium er bekaaid vanaf, Shelley slaat daar de beschrijvingen gewoon over en is uiterst summier. Mijn grote vermoeden is, is dat haar afkeer van machines zo groot was, dat ze gewoon weg heeft geweigerd om er veel woorden aan vuil te maken! Anders kan ik dit opvallend hiaat in haar meesterwerk niet verklaren.

Hallo Inge, ik zag niet dat er een tweede pagina was, daarom dat ik nu pas je antwoord lees. Je noemt daar Jamaica Inn, dat is ook door Hitchcock verfilmd! Ik heb de film op dvd en moet hem nog kijken.

Woeste hoogten heb ik ook gelezen. Een prachtig boek, dat toch nog ingehaald wordt door dat van haar zus Jayne Eyre. Heb je dat ook gelezen! Hoewel Emily het sentimentele uit de weggaat in het haar roman en Charlotte dit het boek binnenhaalt, gaat er toch een enorme kracht van haar beschrijvingen en het voelbaar maken van de gevoelens van haar personages uit. Dat einde is gewoonweg hartverscheurend. Het is misschien wonderlijk of niet, maar ik heb Woeste Hoogten voor het eerst in het engels gelezen. Dat vond ik toen 10 jaar geleden soms behoorlijk lastig. Maar vol met ongelooflijke beschrijvingen. Toen ik een tijd terug herlas in het nederlands, was ik echt teleurgesteld. Waar waren de prachtige beschrijvingen die ik me herinnerde. Ik vond ze niet meer terug. Heb ik de eerste keer dingen gelezen die er niet waren, of is de nederlandse vertaling die heb gelezen, zwaar onder de maat?

Als ik dat wil weten, moet ik het boek nogmaals in het engels lezen.

Ik ben benieuwd naar die oude Hitchcock. Ik heb gemerkt dat de meester in zijn vroege tijd hele fraaie films heeft gemaakt. The secret Agent vond ik een geweldige film.

Ik ga zelf op internet ook nog eens kijken wat ik over Daphne du Maurier allemaal kan vinden.

groetjes,

Roel

Wat Du Maurier betreft heeft Bernadet eerder een link op het forum gezet met al haar boeken. Zie bij dit onderwerp zaterdag 14 augustus.

Ik heb Jane Eyre ook gelezen maar om de een of andere reden vind ik Woeste Hoogten beter. Ik denk dat ik de spanning beter aanvoelbaar vond. Van du Maurier vind ik dat haar schrijfstijl in dezelfde stijl ligt als die van de zusjes Bronte, enerzijds Creeren ze door hun manier van schrijven een "sprekende" achtergrond maar toch maken ze het niet mooier dan het is. Ze gebruiken geen ellenlange zinnen en woorden om iets te beschrijven maar toch zie je alles zo voor je gebeuren net alsof je erbij staat.

Enorm fascinerend vind ik zo'n schrijfstijl. Met een minimum aan beschrijving een maximum aan sfeer creeren. Liever zo dan die ellenlange beschrijvingen zoals in de kleine vriend van Donna Tartt.

Maar tja, elk zijn mening daarover hé

Groetjes Inge

Weet je wat me is opgevallen. Bij de verfilmingen van het boek komt de apparatuur waarmee Frankenstein het monster tot leven wekt vol in beeld. Hoe kan het ook anders! En is daarmee een van de hoogtepunten in het verhaal. Maar als het boek leest, komt het laboratorium er bekaaid vanaf, Shelley slaat daar de beschrijvingen gewoon over en is uiterst summier.

Vind je dat dan niet irritant Rotor? Ik vind het altijd zeer vervelend als de film behoorlijk afwijkt van het boek. Als een schrijver juist de apparatuur niet relevant vindt waarom dan wel in de film gebruiken?

bernadet