Waarom herlees je een boek?

Sinds vorig jaar ben ik steeds meer aan het herlezen. Herlezen is zeer nuttig. Zelden dat je een boek een keer helemaal hebt begrepen, alles hebt gezien of er genoeg van genoten. Alle meesterwerken worden zo wie zo herlezen, om er steeds van te genieten en omdat ze leerzaam zijn, maar nu ben ik ook begonnen met herlezen in boeken die jaren geleden een slechte indruk maakten en ik benieuwd ben of die indruk juist was ja of nee. Zo heb ik bijna "Sinasappels" zijn niet de enige vruchten van Jeanette Winterson herlezen (vraag me af of ik dit wel toen helemaal gelezen heb; van het verhaal kon ik me niks herinneren!) en nu maakt het boek een positieve indruk.

Leuk, Roel! Jij verenigt dus utile et dulce.

Mooi ook om een boek een tweede kans te geven.

Ik hou wel van dit tweetal.

Iedere schrijver, maakt niet uit welke, heeft toch de intensie om een zo goed mogelijk boek te schrijven, dan vind ik dat de lezer ook wat meer moeite mag getroosten om het gebodene te waarderen. Bij sommige boeken moet je nou eenmaal over hordes voor dat je het eldorade vindt.

Bij Proust heb ik ook drie keer nodig gehad om erin te geraken, ook Faulkner maakte me het niet bepaald makkelijk, maar uiteindelijk is heeft het doorzetten zijn de prachtigste vruchten afgeworpen.

Grada schreef : Leuk, Roel! Jij verenigt dus utile et dulce.

Mooi ook om een boek een tweede kans te geven.

Ik heb wel boeken van Mulisch herlezen, Siegfried en de Procedure. Wil weer meer boeken herlezen, zoals Anna Karanina, Het Proces. Als je er nog niet alles uitgehaald hebt, of de helft al weer vergeten hebt, en je vind het een mooi boek dan loont herlezen zeker de moeite, volgens mij.

Er is 1 boek dat ik regelmatig herlees: De ingewijden van Hellla Haasse. Als tiener werd ik gegrepen door de stijl, de beschrijvingen, en de liefde zit diep.