Waarom herlees je een boek?

Deze vraag hier geplaatst naar aanleiding van de chat van gisterenavond.

De vraag kwam ter sprake: als we boeken herlezen, zijn dat dan net diegene die we een meesterwerk/heel, heel goed vinden?

Of spelen andere elementen een rol?

En welke boeken hebben we nu vaak herlezen?

Daarom deze vraag ook hier gesteld.

Tiba.

Ik herlees zelden boeken en zit me nu ook suf te denken welke ik herlezen heb. Ik heb het boek Witte Oleander herlezen omdat het in een leesclub besproken werd.

Ik heb De kleine Johannes herlezen omdat ik dat een mooi boek vond en vooral het eerste gedeelte was blijven hangen, toen ik het de tweede keer las schrok ik bijna van het sombere en akelige van het tweede gedeelte.

En ik heb Gerdientje van W.G. van der Hulst herlezen, een kinderboek, wat ik als kind prachtig vond. En opnieuw vond ik het mooi. Dus puur uit jeugdsentiment.

Dettie

Ik was op de chat,

en kwam er daar al pratend achter dat het inderdaad niet persé hetzelfde hoeft te zijn..dat het niet altijd de meesterwerken zijn die je herleest.

Ik ben wel een herlezer, al kom ik er niet zo veel aan toe als ik zou willen,

en deels zijn het inderdaad de meesterweren die ik herlees (in mijn optiek dan), ik herlees ieder jaar wel wat van Marquez, ik lees bijna ieder jaar Uitverkoren van Chaim Potok, ik wil nog steeds Hokwerda's kind weer een herlezen, In Ongenade van Coetzee heb ik herlezen, ik noem er maar een paar,

Maar soms herlees ik ook boeken gewoon omdat ze zo lekker lezen, en omdat ik ze zo goed ken, puur om het plezier van het lezen,

en dat hoeven niet perce meesterwerken te zijn.

Groeten

Wil

Ps..de chat bracht ons ook tot de vraag...wat is een meesterwerk, maar dat is weer een topic op zich

Ik herlees weinig boeken.

Als kind/puber was ik totaal weg van "harry van de achterbuurt", "vogels voor de kat", "Het verrotte leven van Floortje Bloem", "De moeder van David S.". Ik weet nog, toen ik "vogels voor de kat" las als puber dat ik urenlang heb zitten snikken, zo erg emotioneerde het boek mij. Toen ik die boeken jaren later herlas kon ik me niet meer voorstellen wat mij zo aangegrepen had. De "ruwe" kantjes waren ervan af. Misschien omdat ik als mens gegroeid was en al meer meegemaakt had. Je wordt gevoellozer, je relativeert meer.... Nou ja, denk ik toch. Het gebeurt nu nog weinig dat een boek me zo meesleurt dat ik diep door getroffen word. Je maakt meer een onderscheid tussen fictie en non-fictie.... Het is "maar" een boek....

Ik kan wel nog erg met een boek in mijn hoofd bezig zijn maar ik raak er over het algemeen niet meer zo geëmotioneerd van. Nu haal ik er eerder de grappige stukken eruit. Huilen om hetgeen er in een boek gebeurt doe ik niet meer..... lachen des te meer.

Als eindconclusie (voor mezelf) moet ik zeggen dat ik niet dikwijls herlees omdat ik dikwijls bij herlezen dikwijls teleurgesteld ben. Het boek is minder indrukwekkend dan toen ik het de eerste keer las.

Een paar maanden geleden las ik voor de 2de keer "de engelenmaker" en vond het minder goed dan de eerste keer. En dan heb ik er spijt van dat ik het boek opnieuw gelezen heb. De "betovering" van de eerste keer is er niet meer. De eerste keer weet je niet wat er gebeurt en kun je je door het verhaal laten opnemen. De tweede keer weet je wat er gebeurt en dan is de verrassing van het verhaal weg.... Dan ga je op andere dingen letten en is die "betovering" weg.

Inge

Ik ben het vaak van plan, maar in de praktijk komt er weinig van.

Wat ik tot voor kort heel veel (bijna jaarlijks) heb herlezen was de trilogie van Tolkien: in de ban van de ring.

Van de koele meren des doods van Frederik van Eeden heb ik vele malen gelezen.

Noodlot van Louis Couperus en de vreemdeling van Albert Camus ook.

Momenteel probeer ik alle boeken van Jan Wolkers te herlezen. Turks fruit heb ik inmiddels al voor de zoveelste maal uit.

groetjes, irene

Ja, vaak van plan, maar geen tijd.. er moet iets gebeuren wil ik het doen. Een leesgroep inderdaad helpt.

In de ban van de Ring, The Stand, Waterschapsheuvel, dat zijn de boeken die ik zomaar herlees. Omdat ik ze zo mooi/ goed vind.. Soms alleen stukjes, want ja, de tijd..

Als ik een ander boek herlees, dan is dat omdat het boek meer te bieden heeft dan alleen dat verhaal, dat ik dan al ken. Achtergronden, verdieping, overwegingen, ideeën, noem maar op..